Button Bashers Top 25 Draft: Nintendo Wii!

[toejam]

Hey alweer 1 die ik ook heb. Hier heb ik toen die plastic oversized gun voor uit een bak getrokken. Dead Space is... was wel een mooie franchise in die tijd en dit deel hoort zeker bij de goede onderdelen. Het gaf wat meer leven in het universum waarin Dead Space als franchise zich afspeelt.

[arjen1981]

Ik heb hier ook van genoten. Goed om te zien dat ook Dead Space extraction op de lijst staat!. Je kunt deze ook op de PS3 halen. Al vallen de gedateerde textures dan wel meer op. Maar heeft natuurlijk wel een veel cleanere look door de HD upgrade.

[Joey]

The Legend of Zelda: Twilight Princess



Release date: 2006
Ontwikkelaar: Nintendo EAD
Genre: Actie-avontuur

The Legend of Zelda: Twilight Princess is een duisterder hoofdstuk in de bekende Zelda-reeks. Je verkent een Hyrule dat langzaam wordt opgeslokt door de Twilight Realm, verandert in een wolf, en krijgt hulp van het wezen Midna, die je met evenveel sarcasme als charme door de wereld heen loodst. De game combineert grootschalige omgevingen, sfeervolle muziek en traditionele Zelda-dungeons met nieuwe mechanieken die perfect inspelen op de Wii-besturing.

Toen Twilight Princess samen met de Wii uitkwam, was ik eigenlijk opvallend rustig... Wat volledig te danken was aan het feit dat ik mijn pre-order al maanden eerder had vastgelegd (bij een lokale gameshop die volgens mij niet meer bestaat). De medewerker had me destijds nog gerustgesteld: “Maak je geen zorgen, jij staat zo vroeg op de lijst dat je er gegarandeerd één hebt.” En eerlijk gezegd genoot ik daar wel een beetje van. Waar anderen in de rij stonden of zenuwachtig refreshten op webshops, wandelde ik op de dag van release gewoon de winkel binnen alsof ik alleen even batterijen kwam halen. De medewerker herkende me meteen, haalde de doos onder de toonbank vandaan en legde Twilight Princess erbovenop met een grijns van: "Deze hoorde er natuurlijk bij".

Thuis heb ik eerst rustig alles uitgepakt (compleet ceremonieel bijna) voordat ik de Wii eindelijk aanzette. Toen het titelscherm van Twilight Princess verscheen, merkte ik dat ik alsnog even moest bijkomen: maanden speculeren, trailers terugkijken en discussiëren met vrienden, en nu was het dan echt zover. Ik heb het eerste half uur praktisch niets gedaan behalve rondlopen in Ordon Village en de wereld in me opnemen, gewoon om het moment volledig te laten bezinken en aan de controls te wennen.

Twilight Princess is zo’n game die je in je collectie móét hebben. Niet alleen omdat het één van de meest ambitieuze Zelda-titels ooit is, maar ook omdat het een bijzonder moment in Nintendo-geschiedenis markeert: de overgang van GameCube naar Wii, waarin de game eigenlijk als een soort brug fungeerde tussen twee generaties. De dungeons behoren tot de beste in de hele serie (Snowpeak Ruins en Arbiter’s Grounds blijven absolute toppers), de wereld voelt massief en levendig aan, en de wolf-transformatie geeft een unieke twist aan de klassieke gameplay zonder dat het voelt alsof er concessies gedaan zijn. Of je het nou speelt voor het verhaal, de sfeer, of gewoon om te zien hoe Nintendo de Wii-besturing destijds heeft benut; Twilight Princess heeft iets tijdloos.

[KillingRaptor]

Ja toppertje dit! Wolf Link is ook gewoon erg gaaf.

[Pius]

Gaaf verhaal Joey. Ik zie helemaal voor me hoe jij thuis zit met een kop koffie terwijl anderen voor de deur liggen in de vrieskou om een exemplaar te bemachtigen haha.

Verder over de game: haters gonna hate maar dit is gewoon een van de beste action adventure games ooit gemaakt wat mij betreft.

[Apenheul]

Hoe kon ik vergeten dat Twilight Princess een Wii game was?

De hype tijdens de aankondiging van Twilight Princess op E3 2004 is ongeevenaard. De ondersteuning van de GameCube als platform bleef achter, ook bij Nintendo zelf, en hoewel Wind Waker in de loop van de jaren een critical darling geworden is voelden Ocarina of Time liefhebbers zich door Nintendo in de steek gelaten.



In tegenstelling tot Wind Waker heeft Twilight Princess juist ingeleverd in aanzien binnen de serie door de jaren heen. En nadat ik de remaster op Wii U nog eens had gespreeld zit hem 'm voor mij in de pacing die niet strerk is. Het duurt lang voor de game op gang komt en je je vrijgelaten voelt, en die ligth vessal dingen vullen vond ik verschrikkelijk.

Maar de vibe van de game heeft nog altijd wel grote aantrekkingskracht op mij. Op de achtergrond speelt de gefaalde executie van Ganon door de Sages, en de sfeer is over het algemeen niet erg hoopvol. Dat in combinatie met de (over het algemeen) goede dungeons maakt dan weer veel goed.

[Joey]

Die E3-presentatie was echt legendarisch inderdaad!

[ikk]

WarioWare: Smooth Moves



Release date: 2 December 2006
Ontwikkelaar: Nintendo / Intelligent Systems
Genre: Microgames

WarioWare: Smooth Moves is een compilatie van zo'n 200 microgames die zijn verdeeld over 12 levels. In elk level krijg je achter elkaar microgames waarvoor je slechts enkele seconden hebt en het tempo gaat gedurende het level nog omhoog.

Ik heb even teruggezocht en in de GBA, DS en 3DS drafts werden terecht ook al WarioWare games genoemd en de Wii entry verdient ook zeker een plaats in deze draft. WarioWare, Inc was een fantastisch begin van de serie. WarioWare Twisted had een cart met gyrosensor en de meeste microgames draaiden dan ook om rotatie. WarioWare Touched op de DS had uiteraard touch controls. WarioWare Gold bevat de beste minigames uit eerdere entries.
Wat maakt Smooth Moves dan uniek in de serie? Motion controls natuurlijk!





In Smooth Moves speel je met de wiimote, of form baton zoals ze het ingame noemen, en leer je in de loop van het spel 19 forms hoe je de wiimote vasthoud. Deze worden uiteraard allemaal geïntroduceerd met een komisch tekstje en zorgen voor veel afwisseling in de microgames. Elke microgame begint dan ook kort met welke form je nodig hebt en in de latere levels zul je continu van form moeten wisselen.

Zoals elke WarioWare is ook Smooth Moves een korte game, maar zeker de moeite waard!

[KillingRaptor]

Deze heb ik nooit gespeeld maar moet eerlijk bekennen dat die minigame compilaties ook niet echt iets voor mij zijn.

[Pius]

Smooth Moves is een geweldige game. De Warioware games afdoen als minigame-collecties is naar mijn mening echt onterecht. Deze serie is zoveel meer dan dat. Terechte entry in deze draft wat mij betreft!

[OldSchool]

Ik vind het concept van micro games tof. Binnen enkele seconden doorzien wat je moet doen en dan ook nog uitvoeren geeft een snelle rush en snel voldoening als het lukt. Soort van party game.

Deze versie heb ik nooit gespeeld, maar wie weet komt dat er ooit nog van!

[Apenheul]

Deze Wario Ware vind ik wel bijzonder omdat je dit met best een grote groep kan spelen waarbij je een soort 'pass the mic' principe hebt waarbij je binnen enkele seconden die Wii controller weer aan iemand anders moet doorgeven die misschien net met een glas drinken in de hand staat of op de bank zit. Alleen dat al brengt een unieke dynamiek met zich mee. Persoonlijk vond ik de minigames zelf van dit deel iets minder tov die op GBA / GameCube verschenen was, maar het blijft een bijzondere IP.

[Mark]

Ik waardeer jullie inzet enorm en lees de reviews allemaal met een hoop plezier, maar ik ben eigenlijk nog steeds niet overtuigd dat de Wii library sterk is. Met alle respect voor jullie mening en visie uiteraard, maar als een beetje stunten met een auto of de 30e knikkergame tot de top 25 van een library van 1600 behoren denk ik dat het over de gehele linie wat dun is.

Nu even notificaties uitzetten en schuilen voor de boze BB-Wii-menigte die ongetwijfeld met hooivorken onderweg maar Zoetermeer is, maar dit blijft toch mijn mening. Sorry.

[Pius]

Ik waardeer jullie inzet enorm en lees de reviews allemaal met een hoop plezier, maar ik ben eigenlijk nog steeds niet overtuigd dat de Wii library sterk is. Met alle respect voor jullie mening en visie uiteraard, maar als een beetje stunten met een auto of de 30e knikkergame tot de top 25 van een library van 1600 behoren denk ik dat het over de gehele linie wat dun is.

Nu even notificaties uitzetten en schuilen voor de boze BB-Wii-menigte die ongetwijfeld met hooivorken onderweg maar Zoetermeer is, maar dit blijft toch mijn mening. Sorry.

Ik laat de auto alvast warmdraaien voor mijn ritje naar Zoetermeer terwijl ik dit typ:

Ik ben van mening dat de draft tot nu toe wat eenzijdig is. Er ontbreken nog veel hele sterke platformers bijvoorbeeld. Maar ik kan nu nog niks opnoemen want dan maai ik misschien gras voor de voeten van mensen weg.

En ik snap best dat de Wii ook geen console is voor iedereen. Maar ik durf wel te zeggen dat er minimaal 100-150 echte must-haves zijn op deze console voor de serieuze gamer.

[arjen1981]

Smooth Moves heb ik inderdaad ook wel veel gespeeld met 4 tegelijk. Het had dan ook nog darten. Maar in de serie vond ik deze toch zeker niet één van de sterke.

Twilight Princess had voor mij het zelfde. De Dungeons zijn inderdaad goed, Helemaal de Forest Dungeon staat me bij. Maar ik vond alles tussen de Dungeons in erg weinig zeggen en geen indruk maken. De vibe deed het juist niet bij mij aan.
We hadden net Shadow of the Colossus gehad en in het zelfde jaar kwam ook Okami uit. Dan maakte Twilight Princess maar weinig indruk op mij. Ik heb er toen ook erg lang over gedaan om deze uit te spelen. Ik geloof wel een half jaar. De aanloop is ook erg lang inderdaad wat Niels zegt. Shadow of the Colossus speelde je in één ruk uit zo greep het mij.

[Apenheul]

Call of Duty Modern Warfare: Reflex Edition



Release date: 2009
Ontwikkelaar: Treyarch
Genre: First person shooter

Ik denk dat ik hier niemand hoef uit te leggen wat Call of Duty is, maar graag licht ik alsnog toe waarom Call of Duty Modern Warfare Reflex op de Wii wat mij betreft tot op de dag van vandaag de beste first person shooter op consoles is.

We gaan hiervoor terug naar het jaar 2007, het jaar waarin ik vooral in de ban was van Super Mario Galaxy. First person shooters speelde ik al vrij lang niet meer, niet sinds Timeplitters 2 en Halo. Maar toen kwam ik op het afstudeerfeest van een klasgenoot en hij had voor de gasten twee multiplayer setups gemaakt. In een hoek had hij Buzz voor de Playstation 2 aangezet met 4 Buzz-controllers, en in de woonkamer stond een TV met een Xbox 360 met daarop Call of Duty Modern Warfare. Die avond was ik geobsedeerd van Modern Warfare in 4 speler split-screen opstelling, waarbij we het opnamen tegen computergestuurde bots. Het deed mij denken aan de vele uren dat ik vroeger op mijn PC de Half-Life MOD Day of Defeat speelde samen met een neef van mij.

Ik besloot daarom de game ook aan te schaffen voor de Xbox 360, maar tractie kreeg het helaas niet met mijn vriendengroep. Een first person shooter besturen met een game controller bleek toch een groot compromis, en hoewel ik dankzij veel console ervaring er best aan kon wennen vonden vrienden die gewend waren aan muis + keyboard besturing het vooral gefrustreerd. Zodoende vlakte ook mijn enthousiasme voor de game af, tot in 2009 ineens een Wii versie werd aangekondigd onder de naam Call of Duty Modern Warfare Reflex Edition. In eerste instantie kreeg de Wii versie veel kritiek, de game zag er immers een stuk minder goed uit dan de PS3 en Xbox 360 versies, miste 4 player split-screen functionaliteit, en ook was de player limiet iets lager in de grootste online maps. Maar de lovende woorden over de besturing deden mij er toe bewegen om Call of Duty Modern Warfare Reflex Edition voor de Wii toch uit te proberen. En toen klikte het: de Wii pointer controls bleken een stuk sneller en preciezer dan de controls met Xbox 360 controller waardoor het heel prettig speelde en ik binnen no-time competitief was. Met de stick op de nun-chuck controller bewoog je de speler, en met de pointer van de Wii remote kon je in een split-seconde heel precies mikken. Dit overtuigde ook sommige vrienden om over te stappen op Modern Warfare Reflex, wat uiteindelijk leidde tot de oprichting van de Bever-clan.

Opmerkelijk is ook hoe robuust de online multiplayer servers waren, iets wat we zeker op Nintendo platforms in die tijd niet gewend waren, en zeker niet met veel spelers tegelijk in een map. De ontwikkelaar Treyarch had ondanks de initiele negatieve reacties op de game veel passie voor de Wii versie, en bleven de game ook lang ondersteunen met feature updates om in de pas te blijven met de andere versies. De Bever-clan breidde langzaam maar zeker verder uit, naarmate meer vrienden overstapten naar COD Reflex.



Treyarch heeft daarna ook Call of Duty Black Ops naar de Wii gepoort, ook een uitstekende versie van die game maar ik kreeg het grootste deel van de Bever-clan helaas niet mee. Daarna heb ik Call of Duty Ghosts en Black Ops 2 nog geprobeerd op Playstation 4 maar die fun-factor die Reflex had is helaas niet meer geëvenaard. De maps werden mijns inziens te groot en te complex, er kwamen toevoegingen zoals sliden die afleiden van die kernachtige gameplay die Call of Duty 4 Modern Warfare (Reflex) zo boeiend maakte. En als ik tegenwoordig kijk naar Call of Duty dan zie ik vooral focus op meer spektakel en sensatie, weer verder verwjderd van wat ik in de franchise zoek.

Helaas kun je Call of Duty Modern Warfare Reflex Edition niet meer online spelen, maar mocht je deze game toevallig in huis hebben of voor een klein prijsje op kunnen pikken dan is het spelen van de single player campaign mijns inziens nog steeds de moeite waard.

[OldSchool]

Ik heb Call of Duty wel eens gespeeld, omdat ik nou eenmaal twee zoons heb. Net zoals ik ook wel eens Fortnite en Overwatch heb moeten spelen. Maar mijn fps dagen zijn wel voorbij sinds Counterstrike 1.6.

Ik kan me voorstellen dat dit nog wel leuk is om met vrienden te doen, maar voor een single player ervaring gaat dit hem voor mij niet worden. Maar wel een mooi verhaal, Niels!

[KillingRaptor]

De Call of Duty games sinds Modern Warfare zijn echt helemaal niets voor mij. Vroeger spraken ze me meer aan door de WWII setting al heb ik ook die nog niet gespeeld (heb er wel enkele liggen). De moderne militaire FPS games zijn sowieso niet mijn ding.

[Pius]

Verrassende entry, maar niet onterecht. Dit soort games klikt soms gewoon. En de controls op de Wii zorgen voor playability én immersie. Het is zo herkenbaar hoe gaaf zoiets kan zijn met vrienden. Niet alle beste games ooit zijn single player games wat mij betreft. Dit soort games is daar perfect voorbeeld van.

[arjen1981]

Verassende entry. Voor mij kan ik bijna hetzelfde verhaal vertellen met juist Modern Warfare 2. Alleen was ik juist de overtuigde speler die perse met de muis wilde spelen. Ik kwam immers van Quake, Unreal, Half Life, Day of Defeat en Call of Duty 2 met de muis.

Maar ik had zo'n grote groep vrienden en collega's die elke avond op de PS3 speelde dat ik toen zelf de switch maakte. Ik kocht er toen zelfs mijn eerste full HDTV voor. Van een Samsung 720p naar Sony Bravia 1080p. Dat was toen echt WOW. Bijna elke doordeweekse dag kwamen we die maanden samen. Het overtrof voor mij niet Quake in LAN maar het kwam zeker in de buurt.

Ik kan me voor stellen wat betreft Reflex dat deze besturing erg lijkt op die van de moderne VR shooters? Klopt dat, gezien je daar ook wel ervaring mee hebt? Waarvan de tripple AAA shooters volgens mij ook erg goede spinoffs hebben zoals Medal of Honor: Above and Beyond en Half Life: Alex natuurlijk.

[Pius]

Ik weet dat ik aan de beurt ben, maar ga het dit weekend niet redden ivm Sinterklaas-verplichtingen. Als iemand eerst wil prima, anders pak ik het maandag of dinsdag op!

[Joey]

Modern Warfare heb ik goede herinneringen aan voor de 360. Deze versie heb ik echter nog nooit gespeeld.

[OldSchool]

.

Pius! You’re up!

[Pius]

Wii Sports



Release date: December 2016
Ontwikkelaar: Nintendo
Genre: (Motion-based) sports

Laat me beginnen door te vermelden dat ik deze laatste entry heel moelijk vond. Je kunt bij zo'n draft nog beginnen met een of twee hidden gems, en hopen dat de rest de daadwerkelijke toppers wel zal vermelden. Dat laatste gebeurde echter niet altijd, wat maakt dat ik nu zo 10 tot 20 games zou kunnen noemen die hier echt op de lijst thuis horen wat mij betreft. Maar die noem ik vast nog wel nadat de credits van deze draft voorbij zijn gekomen.

Dan is het maar aan mij, als groot liefhebber van de Wii, om af mijn draft af te sluiten met de game waarmee de Wii zijn leven begon. En tevens de game die de Wii waarschijnlijk het best definieert en ook het meest bekend is bij het grote publiek: Wii Sports.



Ik kan hier heel uitgebreid gaan beschrijven wat deze game is, maar laten we eerlijk zijn. Iedereen kent deze game en heeft hem gespeeld. Zo niet, meteen doen!
Dit is eigenlijk ook wellicht meer een fenomeen dan echt een goede game. Want op de game kun je vanalles aanmerken. Maar ineens speelde iedereen op die nieuwe Nintendo console. Vader, moeder, oom, tante en zelfs opa en oma en de kinderen deden allemaal mee met een potje bowlen. Dat was tot dan toe echt wel uniek, en is daarna eigenlijk ook helaas weer wat weggeebt.

Maar ook voor mij als (zeker destijds) hardcore gamer was dit gewoon puur vermaak. Hoe vaak ik niet avonden lang met mijn (toenmalige) schoonfamilie bowlingtoernooien heb gehouden met Wii sport staat me nog helder voor de geest. Het was ook de eerste keer dat ik met mijn ouders een video game heb gespeeld. En dat zelfs meerdere keren. Niet alleen omdat ik dat graag wilde, maar omdat zij er ook oprecht van genoten. Het fenomeen van toen heeft op mij en op veel van mijn vrienden en familieleden een onuitwisbare indruk achtergelaten. En de herinneringen die ik aan deze game als vrijwel onverslaanbare party-game heb zijn legio en zijn me daarom ook heel dierbaar.



Is deze game technisch en gameplay-wise feilloos? Nee zeker niet. Natuurlijk is de opvolger, Wii Sports Resort, in alles vele malen beter, maar de wow- en fun-factor van het eerste exemplaar zal voor mij nooit meer overtroffen worden. Deze launch title heeft de Wii als console gedefinieerd en heeft een groot arsenaal nieuwe gamers aangetrokken. Dat laatste is wel for better or for worse, maar de herinneringen die ik persoonlijk heb aan mijn avondjes Wii Sports pakt niemand me meer af. Absoluut legendarische landmark van een game.

[OldSchool]

Hoewel dit misschien inderdaad niet de beste game is, was hij wel belangrijk. Ineens verschenen er filmpjes van mensen op hun Facebook, rare bewegingen makend. Ik dacht vooral ‘je staat voor paal!’, maar deze personen hadden de grootste lol.

Wel een mijlpaal game die de Wii controllers bekend maakte, zoals je al zegt, bij de hele familie.