Old School’s Commodore 64 Anthology: Skramble!

[Fing3r]

Kid Grid vroeger ook best wel veel gespeeld, vrij simpele maar vermakelijke game!

[OldSchool]

Xerons



Release date: 1984
Ontwikkelaar / Auteur: Andrew Trott
Publisher: Supersoft


Kleur!
Vorige keer sprak ik over kleur gebruik in games en de indruk die dat op mij maakte toen ik nog jong was. Vorige keer noemde ik Kid Grid, die gebruik maakte van contrast en kleurrijke patronen in de levels. Ik heb er besloten even een trilogie van te maken. Er zijn er eigenlijk direct vier die me in gedachten schieten, maar eentje bewaar ik voor iets anders. De eerste was dus Kid Grid, dit keer wil ik het hebben over Xerons.


De game

Andrew Trott, in de games zichzelf presenterend als A. Trott, heeft enkele Arcade conversions op zijn naam staan. Xerons is duidelijk gebaseerd op de game Galaxian, maar ook zal Space Invaders direct bij je opkomen. Deze games liggen natuurlijk ook dicht bij elkaar.

De game is relatief eenvoudig gemaakt, maar wel genadeloos goed. En credits voor de laagste alien. Hoewel deze het minste punten oplevert, heeft hij absoluut de mooiste grafische cyclus. Het lijkt op een langgerekte ‘X’ op zijn zij. Zodra hij van plan is te gaan afdalen om je onder vuur te gaan nemen, kleurt hij groen en begint te draaien. Eerst langzaam, dan steeds sneller. Geweldig gedaan.


De gameplay
De gameplay lijkt dus sterk op dat van Galaxian. Je scherm begint met een overvloed aan invaders. Ze zijn wel goed georganiseerd, uiteraard, de linies zijn kaarsrecht. Net als in Galaxian, komen de aliens op je af. Soms alleen, soms in groepjes. Ze vuren ook projectielen op je af, dat hoort er natuurlijk bij. Of een alien beweegt of niet, maakt uiteraard ook uit. De scores verdubbelen namelijk als je in alien vernietigd tijdens één van zijn aanvallen.



Er zijn drie verschillende aliens. De paarse, de witte en de gele. Deze zijn respectievelijk 10, 30 en 50 punten waard. Tenzij ze ten onder gaan tijdens een aanval, dan is het 20, 60 en 100 punten. Even uit mijn hoofd gezegd, zijn er vijf levels die rouleren. De levels worden steeds een beetje moeilijker. De levels kenmerken zich door een bepaalde startpositie van de aliens, met bijbehorende wisselende aantallen. Je herkent de levels door de grote gekleurde balken aan de onderzijde van het scherm.


De herinnering
Dit soort games waren altijd al een favoriet van me. Space Invaders, Galaxian, Demon Attack, Galaga. Stuk voor stuk toppers die ik nog altijd leuk vind om te spelen. Voor mij was de allereerste game in dit genre ‘Space Monsters’ op de Videopac. Daarna kregen we de Commodore. Ik heb geen duidelijke herinneringen aan Galaxian of Space Invader. Wel aan zowel Galaga als Xerons. Galaga was natuurlijk vooral berucht om zijn challenging stages. Als je daar álle hits wist te halen was je een baas.



Xerons was qua gameplay wat meer rechttoe, rechtaan. Precies zoals Galaxian dus. Maar de manier waarop deze game werd gepresenteerd, vond ik wel fantastisch destijds. De eerder genoemde animatie van de 10 punten alien. Maar ook de sterren achtergrond. De geluidseffecten zijn simpel, maar wel doelmatig en passend bij de game. En dan dus de hypnotiserende gekleurde balken aan de onderzijde van een level. Het begint met rood, maar je krijgt ook blauw, groen, geel. Het feit dat die kleuren mee veranderden vond ik een uitdaging. Ik was meer bezig met het behalen van een nieuwe kleur, dan met het behalen van punten. Het was op zich een teleurstelling toen ik er achter kwam dat er een aantal levels in een loop terug kwamen. Maar dat is niet iets wat ik vanzelfsprekend haal of haalde.

Op dit moment is Xerons een van mij favoriete games voor de C64. Even snel een rondje is heerlijk. Vanwege mijn liefde voor de game, heb ik ooit een versie op cassette gekocht. Het blijft een cassette, helaas werkt maar één zijde nog. Maar gelukkig staat hij ook op een diskette!

[OldSchool]

Skramble



Release date: 1983
Ontwikkelaar / Auteur: Darrel Etherington
Publisher: Anirog


Kleur!
Vandaag de derde en laatste game uit de ‘kleuren-trilogie’. Na Kid Grid en Xerons is het de beurt aan Skramble. Een game waarin kleur wederom een belangrijke rol vervulde. Aan de kleur van de achtergrond kon je ook in deze game zien in welk level je bezig was.


De game

Skramble is overduidelijk gebaseerd op Scramble. See the difference? Scramble was een Arcade game van Konami. Er worden een aantal zaken toegeschreven aan deze game. Zo zou het de eerste game zijn met verplichte scrolling, een tijdslimiet in de vorm van brandstofverbruik en meerdere verschillende levels. Aldus Wikipedia. Daarnaast herkennen de deelnemers de naam wellicht van het verhaal rondom een retro challenge. Deze game was namelijk de game waarop Carol Shaw het bekende River Raid baseerde.

Er zijn veel versies van Scramble op de Commodore 64 te vinden, maar geen van allen een versie van Konami. Iedereen met een goed stel hersens kon natuurlijk een game ‘namaken’ en dat gebeurde dan ook veelvuldig. En vaak was dit dan ook absoluut niet een game die onderdeed voor de grote broer. Dit keer gaan we kijken naar Skramble, de kloon uitgebracht door Anirog.


De gameplay

Skramble is een auto-scroller. Het is voor een groot deel een shmup. Je vuurt raketten af, die gewoon rechtdoor gaan. Tegelijkertijd gooi je bommen. Die gaan met klein een boogje naar beneden. Je krijgt punten voor alles wat je weet te vernietigen. Het auto-scroll gedeelte maakt dat je ook de achtergrond moet ontwijken. Want je vliegt door een grote grot en de doorgangen zijn soms smaller dan je lief is. En ook in die gevallen is het belangrijk te blijven schieten.



De game heeft dus ook een timer, in de vorm van een fuel meter. Vergelijkbaar met de energiemeter in HERO. Gelukkig is het in Skramble vrij eenvoudig om bij te tanken. Je hoeft met je bommen alleen maar de tankstellages te bombarderen: deze zijn ter verduidelijking gelabeld met ‘fuel’. De eerste levels, in de game sectoren genoemd, zijn redelijk hetzelfde. Al wordt er elke sector wel iets nieuws geïntroduceerd. Maar daarna ontstaat er een nieuw soort level. Je moet je door een smalle gang weten te navigeren. Wat best nog lastig is in een autoscroller. Maar als je de truc eenmaal hebt, dan lukt het je voor de rest van je leven. In de laatste sector is het je taak één gebouw te bombarderen.



Heb je de zes sectoren succesvol doorgespeeld, start de game daarna in een loop weer bij de eerste sector. De sectoren onderscheiden zich dus in gameplay. Ze onderscheiden zich in ieder geval ook in kleur. Zo kun je altijd makkelijk zien in welke sector je je op dat moment bevindt. Het zijn zonder uitzondering allemaal korte levels, waardoor het uitspelen van de eerste zes sectoren slechts enkele minuten hoeft te duren.

Overigens: het autoscrollen verliep niet helemaal soepel. Vele jaren later is een versie uitgebracht met een fix hiervoor.


De herinnering
Kleur was zeker in de begintijd een onderscheidend kenmerk van de Commodore 64. Er is een ontzettend simpele game, genaamd Jupiter Lander. Deze game bestond eigenlijk alleen, zodat Commodore 64 deze game kon showen op de showmodellen in winkels. Een home computer die een game met kleur laat zien! Skramble maakte in ieder geval dankbaar gebruik van de kleuren mogelijkheden.

Grafisch gezien lijkt Skramble misschien een beetje underwhelming. Maar deze game is uit 1983. Ter verduidelijking, de Commodore 64 was pas in augustus 1982 op de markt. Als je de game in het juiste tijdsperspectief plaatst, laat het al behoorlijk wat zien van de mogelijkheden van de C64. De grote ontbrekende factor was het ontbreken van de muziek. Maar dat was in de beginperiode van de C64 vaker zo.

Wat grafisch wel sterk gedaan is in deze game, is dus dat kleurgebruik. Bij elke sector veranderd de kleur en met name sector 5 en 6 maakte op mij altijd indruk. Felle kleuren hadden nou eenmaal die neiging. Een van mijn favoriete kleuren op de Commodore 64 was de kleur cyaan. Daar had ik nog nooit van gehoord, maar heb ik leren kennen dankzij de Commodore. Hoewel de meeste kleuren dat niet hadden, was cyaan een kleur die van het scherm af kon spatten. Het werd al snel mijn favoriete kleur op de C64. Helaas maakt Skramble er geen gebruik van.

Als kind deed ik wel wat met basic. Ik weet niet precies meer waar het vandaan kwam, maar mijn vader was bezig met een zelf geschreven of overgenomen programma ‘Vlaggenparade’. Ik ging daar compleet mee aan de haal. Het was simpel weg een overzicht van de vlaggen van de landen van Europa. Maar ik moet er uren mee bezig zijn geweest om die vlaggen na te maken in basic. En dan aub ook geen toestanden met sikkels of andere aparte vormen. Want zo ver reikte mijn programmeer skills absoluut niet. Maar uiteindelijk werd er wel een mooie parade geprogrammeerd en ik moet toch eens opzoeken of ik die niet nog ergens kan vinden!

[Pius]

Ik lees alles met interesse Dennis, maar ik ken geen een van deze games hahaha.

[OldSchool]

Ik lees alles met interesse Dennis, maar ik ken geen een van deze games hahaha.

Maar nu leer je ze kennen .
Sowieso fijn om terug te horen dat het wordt gelezen. Altijd fijn!

[Slati]

SKRAMBLE is een spel dat ik vroeger ook speelde. Ik kwam echter nooit zo heel ver. Ik heb dan ook geen specifieke herinneringen aan de kleuren in dit spel. Maar herken dat wel, want dat had ik juist weer met een ander spel: XERONS.
Dat was een Galaxian clone. Ondanks de eenvoudige graphics spatte de kleuren van het scherm. Maar misschien kwam dat ook doordat ik bij dat spel de herinnering heb dat ik net het oude zwart-wit tv'tje van mijn ouders kon inruilen voor de eerste kleuren tv toen mijn ouders een nieuwe tv kochten.

Ik weet nog dat ik zo dicht op de tv zat dat mijn haren statisch werden. En lekker het contrast helemaal omhoog zetten. Geweldig!
Overigens weet ik ook nog dat die tv een afstandsbediening had. Zo luxe! Hij werkte op pieptoontjes of zo, of die waren toen in ieder geval hoorbaar voor mijn jeugdige oren. Elk knopje maakte een iets ander pieptoontje. En je kon hem een stuk in de tv duwen. Ik zou graag nog een keer achterhalen om welk merk/model dat ging.

[OldSchool]

SKRAMBLE is een spel dat ik vroeger ook speelde. Ik kwam echter nooit zo heel ver. Ik heb dan ook geen specifieke herinneringen aan de kleuren in dit spel. Maar herken dat wel, want dat had ik juist weer met een ander spel: XERONS.
Dat was een Galaxian clone. Ondanks de eenvoudige graphics spatte de kleuren van het scherm. Maar misschien kwam dat ook doordat ik bij dat spel de herinnering heb dat ik net het oude zwart-wit tv'tje van mijn ouders kon inruilen voor de eerste kleuren tv toen mijn ouders een nieuwe tv kochten.

Ik weet nog dat ik zo dicht op de tv zat dat mijn haren statisch werden. En lekker het contrast helemaal omhoog zetten. Geweldig!
Overigens weet ik ook nog dat die tv een afstandsbediening had. Zo luxe! Hij werkte op pieptoontjes of zo, of die waren toen in ieder geval hoorbaar voor mijn jeugdige oren. Elk knopje maakte een iets ander pieptoontje. En je kon hem een stuk in de tv duwen. Ik zou graag nog een keer achterhalen om welk merk/model dat ging.

Mooie herinnering! Ik herinner me vooral nog dat er naar de tv moesten lopen om kanalen te kiezen! Had je trouwens gezien dat Xerons voor Skramble kwam?

[Slati]

Had je trouwens gezien dat Xerons voor Skramble kwam?

Nee, dat had ik gemist . Gaaf dat je ook goede herinneringen hebt aan Xerons!. Ik hoopte bij je eerste posts al dat deze voorbij zou komen. Het is ook één van mijn favoriete oude games voor de Commodore 64 en ik heb hem ook op cassette. In mijn herinnering had ik vroeger alleen Xerons en niet Space Invaders, Galaxian of Galaga, en deze game was dan ook mijn eerste ervaring met dit soort spellen. Een andere variant hierop is een game waarvan ik benieuwd ben of je die ook nog de revue gaat laten passeren

[OldSchool]

Had je trouwens gezien dat Xerons voor Skramble kwam?

Nee, dat had ik gemist . Gaaf dat je ook goede herinneringen hebt aan Xerons!. Ik hoopte bij je eerste posts al dat deze voorbij zou komen. Het is ook één van mijn favoriete oude games voor de Commodore 64 en ik heb hem ook op cassette. In mijn herinnering had ik vroeger alleen Xerons en niet Space Invaders, Galaxian of Galaga, en deze game was dan ook mijn eerste ervaring met dit soort spellen. Een andere variant hierop is een game waarvan ik benieuwd ben of je die ook nog de revue gaat laten passeren

Wie weet! Ik ben in ieder geval wel bezig met de volgende en heb nog genoeg ideeën!