Apenheul's gaming retrospective (Fire Emblem Three Houses)

Games & systemen van nu en de toekomst (incl. PC en mobile).
Gebruikersavatar
marxkemp
Contacteer:
Locatie: Amersfoort
Berichten: 685
Lid geworden op: 19 jan 2019, 11:00

Re: Apenheul's gaming retrospective (Slay the Spire)

05 okt 2021, 21:32

Ik durf niet te meer te kijken hoeveel uur slay the spire ik heb gespeeld op pc, ipad, xbox series x en de switch... honderden.
Ik speel het nog steeds dagelijks. Mijn vrouw wordt er zo gek van dat ze vaak onbewust de achtergrond muziek mee neuried.
Gebruikersavatar
Apenheul
Beheerder
Beheerder
Contacteer:
Locatie: Eindhoven
Berichten: 16664
Lid geworden op: 16 dec 2013, 11:31

Re: Apenheul's gaming retrospective (Slay the Spire)

17 okt 2021, 22:13

Super Mario Maker 2
Afbeelding

Ervaring: niet uitgespeeld

Soms is een spel echt 100% je ding, maar om een of andere manier zit je niet in de juiste energie wanneer die uitkomt en speel je de game nauwelijks. Super Mario Maker 2 is zo'n game. Het is het vervolg op mijn favoriete Wii U game en heeft alle fixes en updates die ik mij had kunnen wensen, maar waar ik Super Mario Maker op Wii U meer dan 100 uur gespeeld heb strandde mijn speeltijd in de sequel nog voordat ik de 10 uur speeltijd bereikt had.

Super Mario Maker had voor mij soortgelijke vibes als Mario Paint in de SNES-dagen, het was een game die ik regelmatig opstartte om wat te doodlen en wat community levels te spelen. In de eerste maanden was er een vrij hoge trash-to-quality ratio in community-levels, mede dankzij het gebrek aan curatie en filters op Nintendo's platform, maar al snel sprong de community bij met online browsers en forums om de mooiste levels op het netvlies te brengen. En daar zaten enkele van de beste levels tussen die ik ooit (in een 2D Mario game) heb gespeeld. Wie anno 2021 nog zegt dat Super Mario Bros 3, Super Mario Word of Super Mario Bros U de beste 2D Mario game is heeft volgens mij Super Mario Maker met de juiste community nooit gespeeld, Nintendo's level werden er simpel en saai bij vergeleken. Persoonlijk heb ik ook een tiental levels uitgebracht met wisselend succes, maar het knaagde ergens dat de level-editing opties tamelijk beperkt waren, en dat je geen HUB-werelden kon maken. Super Mario Maker 2 introduceerde dat alles, en meer.

Nintendo had geluisterd naar de fanbase door ook een flinke hoeveelheid door Nintendo ontwerpen levels in de game te stoppen, maar omdat die de creativiteit misten van de betere community-levels haakte ik daar snel af; en de community was op Switch in eerste instantie minder georganiseerd dan op Wii U waardoor het lastig was om het kaf van het koren te snijden; ik had geen zin meer om regelmatig een troll-Kaizo level in mijn run te krijgen en wilde juist die gave creatieve Metroidvania-achtige meesterwerkjes met sterk thema. Toen ik probeerde een level te maken besefte ik me pas hoe goed het concept bij de Wii U paste, de controls waren een stuk ingewikkelder op Switch en vaak moest je meerdere knoppen tegelijk gebruiken om iets te doen waar je op Wii U alleen maar een stylus voor nodig had. Door die realisatie raakte ik vrijwel alle motivatie kwijt om weer levels te gaan ontwerpen zoals ik dat op Wii U zo graag deed. Super Mario Maker 2 is in bijna alles beter dan deel 1, behalve in datgene waar het origineel juist zo in uitblonk: gebruiksgemak.

Afbeelding

Ik had ervoor kunnen kiezen om Super Mario Maker 2 helemaal over te slaan, maar het was toch een noemenswaardige release in 2019, maar net zoals bij Death Stranding kies ik ervoor om hem niet in de ranking te plaatsen. Daarvoor heb ik simpelweg niet genoeg van de game gespeeld. Of dat nog gaat komen weet ik niet want de drive om weer zo hard te gaan als op Wii U heb ik sindsdien niet meer gehad. Het spelen komt er wel weer van maar voor het maken werkt het het beste als je in een bruisende creatieve community zit en daar heb ik tegenwoordig helaas de tijd niet meer voor.
Gebruikersavatar
Apenheul
Beheerder
Beheerder
Contacteer:
Locatie: Eindhoven
Berichten: 16664
Lid geworden op: 16 dec 2013, 11:31

Re: Apenheul's gaming retrospective (Super Mario Maker 2)

17 okt 2021, 22:15

Tenzij ik per ongeluk een game heb overgeslagen was dit volgens mij 2019 wel, dus binnenkort ga ik verder met de games die ik in 2020 gespeeld heb :)
Gebruikersavatar
toejam
Locatie: Apeldoorn
Berichten: 6252
Lid geworden op: 20 sep 2016, 14:18

Re: Apenheul's gaming retrospective (Super Mario Maker 2)

18 okt 2021, 10:29

Ik heb SMM alleen op de 3DS gespeeld maar puur als aanklooi-tijdverdrijf. Net als met Stunts vroeger vind ik het wel leuk om een level in elkaar te klikken om iets geks te maken wat eigenlijk helemaal niet kan. Bij Stunts crashte je dan op de meest gekke manieren, hier ga je gewoon af :) Ik begrijp dat voor velen en wellicht bovenstaande lezende ook voor jou het gebrek aan online en sharing hetgeen is wat de 3DS versie de minste maakt maar persoonlijk doe ik daar nooit wat mee en heb ik het dan ook niet gemist.
Professional dabbler
Gebruikersavatar
toejam
Locatie: Apeldoorn
Berichten: 6252
Lid geworden op: 20 sep 2016, 14:18

Re: Apenheul's gaming retrospective (Slay the Spire)

18 okt 2021, 10:34

Apenheul schreef:
04 okt 2021, 21:35
Was het maar dat het steeds meer op elkaar begon te lijken, dan was het spel een stuk gemakkelijker :)

Ik kan zelden dezelfde strategie herhalen omdat je met een andere rune start en andere kaarten krijgt.
Dit voelt voor mij als zeggen dat elk potje patience een unieke ervaring is omdat je elke keer 7 andere zichtbare kaarten hebt bij de start. Kan wezen, maar onder de motorkap blijft het patience en dat wissel ik dan toch in voor wat anders ;) Zo kom ik er ook achter dat spellen als Hades niets voor mij zijn omdat de bedoeling is dat ik dood ga en opnieuw start om sterker te worden. Ik speel dat een uurtje en dan ga ik door naar de volgende game.

Het is maar goed ook dat we dat allemaal op onze eigen manier ervaren natuurlijk :)
Professional dabbler
Gebruikersavatar
arjen1981
Animal Crossing Tour 2020
Animal Crossing Tour 2020
Berichten: 5213
Lid geworden op: 02 jan 2014, 10:25

Re: Apenheul's gaming retrospective (Super Mario Maker 2)

18 okt 2021, 11:26

Ik was ook fanatiek met deel 1 maar deel 2 zat het er niet meer in. Toch te veel van het goede. Doe dan een Zelda dungeon maker of iets met Metroid zou ik zeggen.
Gebruikersavatar
Apenheul
Beheerder
Beheerder
Contacteer:
Locatie: Eindhoven
Berichten: 16664
Lid geworden op: 16 dec 2013, 11:31

Re: Apenheul's gaming retrospective (Super Mario Maker 2)

18 okt 2021, 22:14

toejam schreef:
18 okt 2021, 10:29
Ik heb SMM alleen op de 3DS gespeeld maar puur als aanklooi-tijdverdrijf. Net als met Stunts vroeger vind ik het wel leuk om een level in elkaar te klikken om iets geks te maken wat eigenlijk helemaal niet kan. Bij Stunts crashte je dan op de meest gekke manieren, hier ga je gewoon af :) Ik begrijp dat voor velen en wellicht bovenstaande lezende ook voor jou het gebrek aan online en sharing hetgeen is wat de 3DS versie de minste maakt maar persoonlijk doe ik daar nooit wat mee en heb ik het dan ook niet gemist.
De Stunts editor was geweldig! Gewoon een schans maken met onmiddellijk een flatgebouw ervoor lanceerde je auto tientallen meters de lucht in.
Gebruikersavatar
Apenheul
Beheerder
Beheerder
Contacteer:
Locatie: Eindhoven
Berichten: 16664
Lid geworden op: 16 dec 2013, 11:31

Re: Apenheul's gaming retrospective (Super Mario Maker 2)

18 okt 2021, 22:49

Atelier Ryza: Ever Darkness & the Secret Hideout
Afbeelding

Ervaring: uitgespeeld

Atelier is een langlopende RPG serie die eigenlijk pas ergens rond 2018 op mijn netvlies kwam te staan, maar wie destijds de Button Bashers podcast luisterde herinnert zich misschien nog wel dat Atelier Lydie & Suelle beslist geen beste indruk op mij maakte. Toch bewoog iets me ertoe om de serie nog een kans te geven met de komst van Atelier Ryza. Deze game werd in de internet meme-sferen bekend om de verkeerde redenen: namelijk de ietwat gezette dijen van het hoofdpersonage Ryza, maar desalniettemin (of misschien wel dankzij dat) werd Ryza een enorm succes en raakte de eerste oplage binnen enkele dagen wereldwijd uitverkocht. Apenheul was er echter optijd bij!

In grote lijnen doet Ryza niet zoveel anders dan het deel wat maar niet wilde klikken bij mij; je speelt nog steeds een ietwat suffig personage dat alchemist wil worden en hiervoor moet je de wereld intrekken, mysteries oplossen en vijanden verslaan om materialen te zoeken om spulletjes te maken. In de basis zijn de Atelier game best degelijke budget RPGs, maar het is de focus op crafting en zoetsappige interacties met NPCs die de serie voor de fans zo bijzonder maakt. In hoofdlijnen gaat Atelier Ryza over je passie volgen en volwassen worden, en hoewel het allemaal vrij low-stakes begint in een klein dorpje waarin je NPCs helpt met spulletjes maken en bezorgen gaat het op een gegeven moment over expedities in ruïnes, ontdekkingen over oude beschavingen en gevechten met draken.

Maar je kan eigenlijk wel stellen dat het belangrijkste onderdeel van Atelier Ryza het craften van spulletjes is. Hier ben je een aanzienlijk deel van de speeltijd mee bezig en het is ook een noodzakelijk onderdeel om verder te komen in het verhaal. Gelukkig bleek het systeem enorm interessant te zijn. In feite meng je allerlei materialen in een grote pot op basis van recepten om spulletjes te maken. Met spulletjes bedoel ik niet alleen quest-items en dingen als healing potions, ook maak je in deze game je eigen wapens, armor en accessoires. Ik heb tientallen uren lopen experimenteren met materialen van verschillende kwaliteit en met verschillende properties om steeds net betere gear te maken, bijvoorbeeld met betere stats of met standaard bufs. Ik zou de verhoudingen in de game aanduiden met 1/3e exploratie en combat, 1/3e crafting en 1/3e materialen verzamelen. Gelukkig kun je sommige materialen ook gewoon kopen in de stad en door meer side-quests te doen kun je ook steeds betere materialen verkrijgen zonder dat je ze in de wereld hoeft te zoeken.

Ik heb me in ieder geval tegen mijn verwachting in ontzettend vermaakt met Atelier Ryza en na afloop zei ik dan ook tegen Mike dat ik het vervolg ook zeker ging spelen (spoiler: dat heb ik inmiddels ook gedaan). De game mist weliswaar de polish van RPGs met meer budget, maar het is binnen die beperkingen dan wel weer heel creatief en experimenteel met systemen en dat vind ik erg interessant. Inmiddels heb ik 12 Atelier games in de kast staan dus ik kan geloof ik nog wel even vooruit, al zijn de oudere games meer een curiositeit en denk ik niet dat ik de hele serie ooit zal spelen.

Afbeelding

Aterlier Ryza is erg goed, erg leuk, maar het is moeilijk om het een plek in de ranking te geven tussen de klassieke genregenoten. Ik vind Etrian Odyssey IV bijvoorbeeld een sterkere game, en in mijn herinnering had Xenoblade Chronicles 2: Torna the Golden Country hogere hoogtepunten, maar het zit er niet ver van af. Grim Fandango blijf ik ook een zwak voor hebben, althans vooral voor de sfeer van die game, dus ik plaats Atelier Ryza: Ever Darkness & the Secret Hideout daar dan maar net onder.
Gebruikersavatar
Retrogamepapa
Contacteer:
eBay gebruikersnaam: grimmmeister
Berichten: 44
Lid geworden op: 20 apr 2021, 10:46

Re: Apenheul's gaming retrospective (Atelier Ryza 2)

19 okt 2021, 08:50

Heel de Atelier reeks heb ik tot nu toe links laten liggen, maar word wel beetje benieuwd nu na jouw review. Ziet er wel echt uit als een leuke, meer "light-hearted" RPG. Er zijn echt al keiveel delen van, ik weet niet waar te beginnen haha.
Afbeelding
Gebruikersavatar
Joey
Veteraan
Veteraan
Berichten: 7300
Lid geworden op: 17 dec 2013, 19:16

Re: Apenheul's gaming retrospective (Atelier Ryza 2)

19 okt 2021, 10:15

Heb ooit met weinig succes een Atelier game gespeeld op de PS3. Ryza heb ik laatst toevallig voor een leuke prijs kunnen kopen. Ben benieuwd of ik daar ooit aan toe ga komen! Die kans is in ieder geval een stuk groter na het lezen van jouw review.
Gebruikersavatar
Swey
Berichten: 1229
Lid geworden op: 20 dec 2016, 20:57

Re: Apenheul's gaming retrospective (Atelier Ryza 2)

19 okt 2021, 22:45

Ryza vond ik zelf erg goed als break van de standaard RPGs. Heel verfrissend en denk ik de beste instapper in de atelier serie. Helemaal eens met deze review!
Gebruikersavatar
Apenheul
Beheerder
Beheerder
Contacteer:
Locatie: Eindhoven
Berichten: 16664
Lid geworden op: 16 dec 2013, 11:31

Re: Apenheul's gaming retrospective (Atelier Ryza 2)

20 okt 2021, 11:18

Ryza is wel een erg goed startpunt voor nieuwkomers inderdaad, het voelt een stuk moderner dan voorgaande delen en is de start van een nieuwe reeks. Overigens is Ryza 2 ook een prima startpunt, die is in bijna alle opzichten weer een stuk beter dan deel 1 en afgezien van dat je sommige karakters dan nog niet kent bouwt het niet echt voort op het verhaal van deel 1 (ik kan me maar 1 momentje herinneren dat een karakter ernaar verwijst).
Gebruikersavatar
Ok Impala!
Contacteer:
Berichten: 1124
Lid geworden op: 08 jan 2019, 10:11

Re: Apenheul's gaming retrospective (Atelier Ryza 2)

20 okt 2021, 12:17

Ik moet zeggen dat Ryza ook voor mij interessant is geworden door jouw aanbevelingen. Eens kijken wanneer we daar tijd voor vrij kunnen maken! :smile:
Gebruikersavatar
Apenheul
Beheerder
Beheerder
Contacteer:
Locatie: Eindhoven
Berichten: 16664
Lid geworden op: 16 dec 2013, 11:31

Re: Apenheul's gaming retrospective (Atelier Ryza 2)

26 okt 2021, 23:09

Super Mario World
Afbeelding

Ervaring: uitgespeeld

Voor Mike was Club Button Bashers soms een excuus om een klassieker die hij nog niet gespeeld had te ontdekken en voor mij was het een excuus om mijn favoriete klassiekers te herspelen. Als ik terugkijk op mijn jeugd dan heeft Super Mario World diepe indruk nagelaten, en ik heb de game lang als mijn favoriete 2D Mario game beschouwd maar de laatste jaren ben ik er toch wat kritischer naar gaan kijken.

Samen met Super Mario Bros 2 vind ik Super Mario World de meest interessante setting die een Mario platformer heeft gehad. Om een of andere reden heeft de Mushroom Kingdom nooit echt tractie bij mij gekregen; het waren juist de settings zoals wereld 2 van SMB2 met de Arabische invloeden of de Star Road van Super Mario World die mijn fantasie prikkelden. Super Mario World was de eerste Mario game die voor mij een geloofwaardige coherente wereld voorschotelde, weliswaar met hele verschillende gebieden daarbinnen zoals Donut Plains en the Forest of Illusion, maar die toch heel mooi in elkaar overvloeiden en elk hun unieke patronen met zich meebrachten. Soms itereerden levels op zichzelf, omdat je na een switch-house bezocht te hebben ineens een andere route kon nemen en een geheime sleutel kon vinden die je naar een ander level op de wereldkaart bracht. Ik vond dat geweldig en waarschijnlijk was Super Mario World de eerste game waar ik 100% completion in nastreefde.

Maar zoals ik al zei ben ik in de laatste jaren wel wat kritischer geworden op Super Mario World, niet dat ik het geen meesterwerk meer vind, maar wel in zoverre dat ik het op gameplay-gebied niet zo heel bijzonder meer vind. Er zijn twee games die ik in retrospect betere gameplay vind hebben (Super Mario Maker even niet meegerekend, die heeft de beste gameplay van alle Mario games naar mijn smaak): Super Mario Bros 3 en New Super Mario Bros U. Beide games zijn uitdagender dan Super Mario World en hebben meer creativiteit en afwisseling in de uitdagingen die je als speler tegen komt. Maar de setting, de fantasie, muziek en de sfeer van Super Mario World weet geen van beide te evenaren. Het speelt nog net zo lekker als begin jaren 90 en de controls en physics zijn spot-on.

Afbeelding

Het is lastig om een klassieker een plek te geven in een ranking die gedomineerd wordt door moderne spellen. Super Metroid staat momenteel op plaats 2 en ik denk dat die game binnen het genre beter oud geworden is dan Super Mario World, hoewel ik Super Mario World veel vaker speel omdat het zoveel toegankelijker is. Omdat ik voor deze lijst bewust danwel onbewust prioriteit heb gegeven aan games die 'op dit moment' je iets bijzonders te bieden hebben laat ik Super Metroid op plaats 2 en moet Super Mario World net daaronder plaatsnemen.
Gebruikersavatar
kingoftherain
Locatie: Puttershoek
Berichten: 4580
Lid geworden op: 03 mar 2019, 16:33

Re: Apenheul's gaming retrospective (Super Mario World)

27 okt 2021, 23:28

Super Mario World blijft mijn favoriete deel. Na Bros. 3 had ik niet gedacht dat het nog beter kon en hop, daar komt World z'n oudere broer van de kaart blazen. Classic!
"My life is a chip in your pile. Ante up!"
Setzer Gabiani - Final Fantasy III / VI

kingoftherain by day, N00b Extraordinaire by...er...whenever I feel like it. Watch me suck at games.
N00b Extraordinaire's YouTube channel
Gebruikersavatar
Ribbelchips
Berichten: 267
Lid geworden op: 02 jan 2020, 13:35

Re: Apenheul's gaming retrospective (Super Mario World)

28 okt 2021, 12:52

Ik keek enorm (lang) uit naar Super Mario Bros 3. De hype voor die game was volgens mij veel groter dan die voor Mario World. Was het ook niet zo dat World in Japan al uit was voordat 3 hier in Europa was verschenen? Ik herinner me nog die spotjes met al die mensen die 'Mario' roepen en dan uitgezoomd Mario's hoofd op een wereldbol vormen en dikke rijen voor de demopods op donderdagavond en zaterdagmiddag.

Van de Mario World release kan ik me eigenlijk nauwelijks iets soortgelijks herinneren. En dat terwijl het door de meeste mensen als de betere game wordt beschouwd. Het kan ook komen omdat ik wist dat ik anderhalf jaar na het krijgen van de NES een 350 piek kostende SNES wel uit mijn hoofd kon zetten en ik alles heb genegeerd uit een vorm van zelfbescherming :tongue2:

Anyway, ik heb de game uiteindelijk natuurlijk wel flink gespeeld, maar eigenlijk slechts 1 keer helemaal uitgespeeld met alle geheimen enzo. Ik heb de game wel vaker opgepakt, maar dan kwam ik eigenlijk maar tot het eerste spookhuis of hooguit een keer tot aan het bos. En dat terwijl ik Mario 3 volgens mij wel 20 keer heb uitgespeeld. Ik weet eigenlijk niet zo goed waarom, maar op de één of andere manier heb ik vaak meer zin om naar reuzenland in SMB3 te gaan dan naar Donut Plains.. Misschien ook door de warppipes...
Afbeelding
Gebruikersavatar
kingoftherain
Locatie: Puttershoek
Berichten: 4580
Lid geworden op: 03 mar 2019, 16:33

Re: Apenheul's gaming retrospective (Super Mario World)

28 okt 2021, 13:02

Ik vond de meerdere uitgangen bij World altijd erg leuk. Ook dat alle werelden in elkaar overliepen en je soms meerdere routes had om ergens te komen, zoals met die bruggen. En ik heb nou eenmaal meer met 16 bit dan met 8 bit, al zag Bros 3 er natuurlijk wel erg goed uit.
"My life is a chip in your pile. Ante up!"
Setzer Gabiani - Final Fantasy III / VI

kingoftherain by day, N00b Extraordinaire by...er...whenever I feel like it. Watch me suck at games.
N00b Extraordinaire's YouTube channel
Gebruikersavatar
Apenheul
Beheerder
Beheerder
Contacteer:
Locatie: Eindhoven
Berichten: 16664
Lid geworden op: 16 dec 2013, 11:31

Re: Apenheul's gaming retrospective (Super Mario World)

06 nov 2021, 15:41

Journey to Silius
Afbeelding

Ervaring: uitgespeeld

In mijn kast staat een opbergdoos die ik ooit bij de Marskramer gekocht heb en deze zit tot de nok toe vol met NES cartridges. Om mijn verzameling gefocust te houden op kwaliteit heb ik ooit besloten dat mijn verzameling niet groter mag worden dan in die doos past en dat heeft er mede toe geleid dat ik zeer weinig NES games heb aangeschaft in de afgelopen jaren. Er was echter een game die ik nog heel graag wilde hebben en dat was Sunsoft's Journey to Silius. Sunsoft games hebben in de regel ontzettend gave soundtracks en gameplay, ik denk dan met name aan Blaster Master en Gremlins 2 terug. Eerder in dit topic liet Crystalis zien dat ik ook zonder nostalgie nog erg van een 8-bit retro game kan genieten; laten we zien hoe het Journey to Silius af ging!

Journey to Silius heeft een interessante historie omdat het oorspronkelijk een Terminator game moest worden, maar Sunsoft verloor de rechten tot die IP en toen is e.e.a. omgekat tot wat we hebben gekregen. De setting heeft nog wel wat weg van Terminator, je speelt een karakter met een shotgun in een apocalyptische toekomst waarin robots de wereld onderdrukken. Het is een action run and gun game die een soort midden lijkt te houden tussen Probotector combat en Mega Man level design, maar naar mijn mening haalt het de kwaliteit niet van die twee series. Het is absoluut een prachtige game om te zien en om naar te luisteren (oh die Sunsoft chiptunes!) maar op gameplay gebied maakt het een paar irritante fouten. Zo kennen levels veel horizontaliteit en vertikaliteit, maar telkens als je ergens naar beneden moet springen landt je vaak bovenop een vijand of op een projectiel zonder dat je die aan kon zien komen of de kans kreeg om te reageren. Dit veroorzaakt dat je vaak af gaat zonder dat je er iets tegen kom doen.

Verder speelt het op zich wel lekker, en je kan ook nog tussen een paar wapens wisselen wat tactische overwegingen met zich meebrengt. Onder de streep is het een vermakelijke game maar geen hoogvlieger. Het is een game die in iedere Sunsoft collectie thuishoort maar als je geen verzamelaar bent kun je deze naar mijn mening veilig overslaan.

Afbeelding

Er staan al best een aantal 8-bit games in de ranking tot nu toe en Journey to Silius zal zeker niet de laatste zijn. Maar zoals ik al zei haalt het de kwaliteit van Probotector niet en zelfs tegen Chip 'n Dale Rescue Ranger 2 moet deze game het afleggen; Rescue Rangers 2 is weliswaar ook niet vernieuwend maar is nooit frustrerend en dat is Journey to Silius bij tijd en wijlen wel vanwege hoe vaak je onnodig af gaat. Ik denk dat Oxenfree eindelijk niet meer de laagste game in de ranking is, hoewel die game bij tijd en wijlen saai was deed het wel wat interessante dingen met verhaal en het dialoogsysteem.
Gebruikersavatar
Kunstschilder1987
Contacteer:
Locatie: Zuid Limburg
Berichten: 3226
Lid geworden op: 09 nov 2019, 01:10

Re: Apenheul's gaming retrospective (Super Mario World)

06 nov 2021, 16:19

Ik had om eerlijk te zijn nog nooit van deze gehoord, die ga ik toch een keertje eens proberen via emulatie, ziet er goed uit!

wat je stelt... :
Apenheul schreef:
06 nov 2021, 15:41
telkens als je ergens naar beneden moet springen landt je vaak bovenop een vijand of op een projectiel zonder dat je die aan kon zien komen of de kans kreeg om te reageren. Dit veroorzaakt dat je vaak af gaat zonder dat je er iets tegen kom doen.
Dit was ook mijn enige kritiek op de ren en stimpy game op de game gear. Veel aardige 8bit games hebben hier last van... en dit kan tot frustratie leiden. Trial en error momenten zijn mijn grootste frustratie in retro platform games.

Verder ziet het er aardig uit, leuk om deze eens een kans te gaan geven!

Wat ik ook goed vind:
Apenheul schreef:
06 nov 2021, 15:41
(...) Om mijn verzameling gefocust te houden op kwaliteit heb ik ooit besloten dat mijn verzameling niet groter mag worden dan in die doos past
Ik probeer dit iedere keer: alleen wat in dit rekje past, of alleen wat in deze cd map past, wanneer ik een nieuwe console binnen krijg... om vervolgens uiteindelijk die regel te breken telkens, haha. mijn discipline is een stuk kleiner dan mn collectie :D

Maar ik bewonder dat wel als je dat zo goed volhoudt, je kunt beter een paar onwijs goede games waar je met veel plezier mee speelt hebben dan teveel kwantiteit. volledig mee eens!
voor mensen die het interessant vinden te zien wat ik maak:
:investigate: Link naar mijn website/schilderijen :investigate:
Afbeelding
BA BARACUS - KUNSTSCHILDER1987 - KRATOS prima rijtje spierbundels :happy:
Gebruikersavatar
Apenheul
Beheerder
Beheerder
Contacteer:
Locatie: Eindhoven
Berichten: 16664
Lid geworden op: 16 dec 2013, 11:31

Re: Apenheul's gaming retrospective (Super Mario World)

06 nov 2021, 16:40

Kunstschilder1987 schreef:
06 nov 2021, 16:19
Ik had om eerlijk te zijn nog nooit van deze gehoord, die ga ik toch een keertje eens proberen via emulatie, ziet er goed uit!

wat je stelt... :
Apenheul schreef:
06 nov 2021, 15:41
telkens als je ergens naar beneden moet springen landt je vaak bovenop een vijand of op een projectiel zonder dat je die aan kon zien komen of de kans kreeg om te reageren. Dit veroorzaakt dat je vaak af gaat zonder dat je er iets tegen kom doen.
Dit was ook mijn enige kritiek op de ren en stimpy game op de game gear. Veel aardige 8bit games hebben hier last van... en dit kan tot frustratie leiden. Trial en error momenten zijn mijn grootste frustratie in retro platform games.

Verder ziet het er aardig uit, leuk om deze eens een kans te gaan geven!
Ik denk dat ie je wel zal bevallen, verder dan dit is er niets mis mee.
Kunstschilder1987 schreef:
06 nov 2021, 16:19
Wat ik ook goed vind:
Apenheul schreef:
06 nov 2021, 15:41
(...) Om mijn verzameling gefocust te houden op kwaliteit heb ik ooit besloten dat mijn verzameling niet groter mag worden dan in die doos past
Ik probeer dit iedere keer: alleen wat in dit rekje past, of alleen wat in deze cd map past, wanneer ik een nieuwe console binnen krijg... om vervolgens uiteindelijk die regel te breken telkens, haha. mijn discipline is een stuk kleiner dan mn collectie :D

Maar ik bewonder dat wel als je dat zo goed volhoudt, je kunt beter een paar onwijs goede games waar je met veel plezier mee speelt hebben dan teveel kwantiteit. volledig mee eens!
Ik moet bekennen dat het weliswaar in de doos past maar dat het deksel op dit moment niet dicht kan :)
Gebruikersavatar
Apenheul
Beheerder
Beheerder
Contacteer:
Locatie: Eindhoven
Berichten: 16664
Lid geworden op: 16 dec 2013, 11:31

Re: Apenheul's gaming retrospective (Journey to Silius)

14 nov 2021, 22:34

Lydia
Afbeelding

Ervaring: uitgespeeld

Sinds een paar jaar kent The Game Awards een categorie voor Games for Impact. Games die hiervoor in aanmerking komen zijn games die meer doen dan 'engaging' zijn, bijvoorbeeld doordat ze bepaalde vaardigheden trainen, een duurzaamheidsvraagstuk oplossen of aandacht te vragen voor een belangrijk onderwerp. Celeste is een voorbeeld van een recente game die aandacht vraagt voor mentale gezondheid maar tegelijkertijd ook heel speelbaar is. Lydia heeft ook een belangrijke boodschap te vertellen maar.. is niet zo speelbaar.

Lydia is een game die aandacht vraagt voor de mentale gezondheid van jonge kinderen die opgroeien in een gezin waarin de ouders verslaafd zijn. Het spel speelt zich dan ook grotendeels af in de fantasie van Lydia en ziet er daarom uit als een psychedelische kindertekening. Wat ze allemaal ziet en meemaakt zijn misvormde uitingen van haar belevingswereld; zo is de beschoten oom die altijd bij haar ouders op bezoek komt is een dronken ridder in haar fantasie en ze gedragen zich altijd maar vreemd. Als ik het genre zou moeten benoemen dan zou ik walking sim zeggen met enkele flinterdunne point & click adventure achtige mechanics. Ik zeg flinterdun omdat de interacties op een hand te tellen zijn en je er ook eigenlijk niet echt bij na hoeft te denken. Het is precies daarin waar het spel naar mijn mening faalt, het thema over mentale gezondheid komt alleen in de world-building tot uiting maar als speler hoef je er nooit iets mee te 'doen' en daardoor hoef je er ook niet op te reflecteren. Daar komt nog eens bij kijken dat het spel ook enorm houtje-touwtje aanvoelt, alsof de makers nooit eerder geprobeerd hebben een game te maken.

Een enorme gemiste kans dus maar voor de aankoopprijs van zo'n € 1,50 mag ik eigenlijk niet klagen, en misschien zijn de makers toch wel een beetje in hun missie geslaagd doordat ik de game gespeeld heb en er een heel bericht op het Button-Bashers forum aan heb gewijd en daarmee toch het onderwerp in de schijnwerpers heb gezet. Voor een Euro extra kun je DLC aanschaffen waarmee je een stichting sponsort en voor dat totaalbedrag koop je tegenwoordig niet eens meer een koffie op het station.

Afbeelding

Als het je gelukt is om het hele bericht te lezen dan zal het je niet verbazen dat Lydia helaas helemaal onderaan de ranking komt te staan, en als ik heel eerlijk ben denk ik dat ie daar blijft staan. Het voelt niet prettig om een game die echt bedoeld is om iets in de wereld te veranderen zo laag te waarderen maar het spel heeft echt niets te bieden behalve serious game zijn.
Gebruikersavatar
Apenheul
Beheerder
Beheerder
Contacteer:
Locatie: Eindhoven
Berichten: 16664
Lid geworden op: 16 dec 2013, 11:31

Re: Apenheul's gaming retrospective (Lydia)

16 nov 2021, 23:15

Fire Emblem Three Houses
Afbeelding

Ervaring: 2 x uitgespeeld, Expansion uitgespeeld

Fire Emblem is een zeer bijzondere spellenreeks voor mij. Al sinds de eerste release die ooit in het westen verscheen, Fire Emblem and the Blazing Blade op de Gameboy Advance, ben ik werkelijk geobsedeerd en heb een aantal delen meerdere malen uitgespeeld en soms op de hoogst mogelijke moeilijkheidsgraad. Eerder in dit topic kwam Shadows of Valentia al voorbij, een titel die het voor mij persoonlijk niet deed, en des te gelukkiger was ik dat Three Houses ondanks mijn aanvankelijke sceptisme een schot in de roos bleek te zijn.

Three Houses heeft een lastige doelstelling, namelijk om de gespleten fanbase aan te spreken met een game die zowel de fans van oude stijl Fire Emblem aanspreken als de fans van nieuwe stijl. Als fan van beide stijlen was ik dan ook aangenaam verrast dat Three Houses de meer serieuze toon van oude stijl FE heeft en de tactische diepgang van nieuwe stijl. Ik denk dat ik de gameplay van Fire Emblem niet nogmaals hoef uit te leggen en daarom zal ik in dit bericht meer tijd besteden aan de setting. Three Houses gaat namelijk zoals de titel al doet vermoeden over drie 'huizen', en dan bedoel ik in dit geval geen vastgoed maar volkeren. Deze huizen hebben een ingewikkelde maar gelukkig nog wel stabiele politieke relatie tot elkaar maar er is 1 verbindende factor en dat is Garreg Mach monestary; een kostschool waar o.a. de toekomstig leiders van de rivaliserende provincies opgeleid worden. Toch zijn sommige mensen erg sceptisch op het beleid van de kerk die deze school huist, want de kerk kent een vrij zwart/wit "you're either with us or against us" beleid, en waarom de kerk meer macht bezit dan politiek leiders wekt ook argwaan. In de rol van 1 van de 3 leiders, jij mag als speler in het begin kiezen bij wel huis je je aansluit, raak je verstrikt in een politieke ruzie die snel escaleert.

Het personage dat je speelt is niet zozeer een van de troepen, maar dezen is een docent op Garreg Mach monestary. Je studenten zijn je troepen en als docent kun je allerlei activiteiten ondernemen om ze te trainen, stats te verbeteren, relaties tussen studenten op te bouwen en meer. Wat niet bij iedereen goed aanslaat is het aandeel van deze schoolactiviteiten in het geheel, met name je eerste playthrough moet je er niet raar van opkijken als je soms bijna net zoveel tijd besteedt aan lesgeven als aan vechten. Ik las wel eens dat het een beetje op Persona begon te lijken en hoewel daar zeker een herkenbaarheid in zit gaat Three Houses niet zo ver. Wat ik persoonlijk erg leuk vind is dat ik veel invloed kan hebben op welke typen wapens characters gebruiken, of ze te voet / paard / pegasus gaan en ook naar welke high-level classes ze kunnen doorontwikkelen. Bij meerdere playthroughs kun je ook met dezelfde set characters toch heel andere builds maken. Ook kun je studenten van andere huizen paaien om zich bij jou aan te sluiten, in mijn inmiddels 3e playthrough zitten een paar characters die ik vaker helemaal tot de end-game heb gebracht.

Ik weet niet zeker of Three Houses mijn favoriete Fire Emblem game is, wat dat betreft mist het op sommige vlakken nog wel het doel. Zo zijn de maps eigenlijk een stuk minder goed dan in bijvoorbeeld Fire Emblem Fates Conquest, en na meerdere playthroughs gaat het monestary gedeelte wel wat tegenstaan. Daar heeft het spel wat oplossingen voor maar het blijft nog steeds een significante tijdsinvestering. Maar top 3 Fire Emblem is het voor mij zonder twijfel en ik hoop komend jaar mijn 3e en misschien wel 4e playthough te doen waarna ik gerust kan stellen dat ik er alles uit heb gehaald. Maar bij een zeldzaam goede game als deze mag dat ook wel.

Afbeelding

Fire Emblem Three Houses komt hoog op de ranglijst maar weet de top 3 net niet te halen, en de reden is simpelweg dat mijn nostalgie voor Super Metroid en Super Mario World te groot zijn. Maar een 4e plaats is nog steeds een hele mooie notering IMO!

Terug naar “Moderne games, consoles en handhelds”