Apenheul's gaming retrospective (Fire Emblem Three Houses)

Games & systemen van nu en de toekomst (incl. PC en mobile).
Gebruikersavatar
Joey
Veteraan
Veteraan
Berichten: 7300
Lid geworden op: 17 dec 2013, 19:16

Re: Apenheul''s gaming retrospective (Dragon Quest Builders 2)

29 aug 2021, 09:18

Hmm ik had bij deze games ook de conclusie getrokken dat ze te veel op Minecraft leken en dat het niks voor mij zou zijn daardoor. Maar nu ik jouw verhaal lees ga ik me er toch maar een keer aan wagen als ik ze goedkoop kan scoren ergens.
Gebruikersavatar
Apenheul
Beheerder
Beheerder
Contacteer:
Locatie: Eindhoven
Berichten: 16664
Lid geworden op: 16 dec 2013, 11:31

Re: Apenheul''s gaming retrospective (Dragon Quest Builders 2)

29 aug 2021, 11:55

Joey schreef:
29 aug 2021, 09:18
Hmm ik had bij deze games ook de conclusie getrokken dat ze te veel op Minecraft leken en dat het niks voor mij zou zijn daardoor. Maar nu ik jouw verhaal lees ga ik me er toch maar een keer aan wagen als ik ze goedkoop kan scoren ergens.
Zeker doen, al zou ik denk ik aanraden om met DQB2 te beginnen (de games zijn toch volledig standalone) omdat daarin de focus op een doorlopend verhaal sterker is, je kan daarna altijd nog DQB1 spelen.
Gebruikersavatar
arjen1981
Animal Crossing Tour 2020
Animal Crossing Tour 2020
Berichten: 5213
Lid geworden op: 02 jan 2014, 10:25

Re: Apenheul''s gaming retrospective (Dragon Quest Builders 2)

30 aug 2021, 19:27

Staat helemaal perfect zo op de derde plek. Niks meer er boven zetten ;) Nee je weet al dat ik ook erg van beide delen heb genoten. Het zijn echt must plays inderdaad. En deel 2 doet inderdaad alles beter dan deel 1. Maar had ik deel 1 bij launch gespeeld dus was ik toen al weggeblazen. Extra knap dat een vervolg (die er zoveel op lijkt) dat nog eens doet.
Gebruikersavatar
Apenheul
Beheerder
Beheerder
Contacteer:
Locatie: Eindhoven
Berichten: 16664
Lid geworden op: 16 dec 2013, 11:31

Re: Apenheul''s gaming retrospective (Dragon Quest Builders 2)

30 aug 2021, 22:31

arjen1981 schreef:
30 aug 2021, 19:27
Staat helemaal perfect zo op de derde plek. Niks meer er boven zetten ;) Nee je weet al dat ik ook erg van beide delen heb genoten. Het zijn echt must plays inderdaad. En deel 2 doet inderdaad alles beter dan deel 1. Maar had ik deel 1 bij launch gespeeld dus was ik toen al weggeblazen. Extra knap dat een vervolg (die er zoveel op lijkt) dat nog eens doet.
Er gaat in ieder geval niets wat ik in 2019 gespeeld heb nog overheen :)
Gebruikersavatar
Apenheul
Beheerder
Beheerder
Contacteer:
Locatie: Eindhoven
Berichten: 16664
Lid geworden op: 16 dec 2013, 11:31

Re: Apenheul''s gaming retrospective (Dragon Quest Builders 2)

30 aug 2021, 23:24

Final Fantasy VII
Afbeelding

Ervaring: uitgespeeld

Final Fantasy VII was weer een Club Button Bashers klassieker, het zou voor het eerst sinds eind jaren '90 zijn dat ik de Shinra Mako reactor zou infiltreren in wat voor mij persoonlijk de meest aansprekende Final Fantasy intro is. En in het licht van de langverwachte FF7 Remake die slechts een jaar later zou verschijnen leek het mij tof om het origineel weer eens te spelen waarvan de herinneringen teruggebracht bleken tot enkele locaties en gebeurtenissen.

Cloud, Tifa, Barret, Aerith, Yuffe, Cait Sith, Sepiroth; ik kan ze zo nog allemaal opnoemen. Destijds had de game al enorm veel indruk op mij gemaakt en het deed mij goed dat mijn nieuwe speelsessie geen afbreuk deed aan de herinnering. Midgar is nog altijd die duistere claustrofobische steampunk-stad waarin bewoners het beste maken van een nederig en sober bestaan. De Golden Saucer is nog altijd die waanzinnige cross-over tussen een pretpark en een casino, en ook de raketlancering met Cid stond me nog bij. Final Fantasy VII is misschien wel de meest eclectische game in de serie, met nog duidelijke wortels in de klassieke games en tegelijkertijd die ambitieuze FMV die moest laten zien dat je bij Square-Enix moest zijn voor de AAA role playing games.

Vroeger heb ik het Materia systeem grotendeels genegeerd en vooral veel gegrind maar tijdens deze nieuwe playhrough begon pas echt te dagen hoe goed dat systeem eigenlijk was. Het geeft namelijk reden om side-quests te doen en alle hoeken en gaten van locaties te bespeuren en ook biedt het ruimte voor strategische min-maxing als dat soort gameplay je aanspreekt. Op standaard snelheid merkte ik wel dat battles erg traag verlopen en daarom kwam de mogelijkheid om de snelheid van het spel met 3 x te verhogen als geroepen. Echter gaat de game er wel ietwat mechanisch door aanvoelen. Het navigeren op de overworld is overigens nog steeds verschrikkelijk.

Iets anders wat me nog opviel was hoe vaak de game van je verwacht dat je iets in een bepaalde volgorde doet. Omdat ik vaak al wist wat de bedoeling was of waar ik moest zijn kwam het regelmatig voor dat ik een trigger miste; daarvoor had ik ergens een poppetje moeten spreken of iets moeten aanraken en dat zijn dingen die je tegenwoordig eigenlijk niet meer in dit soort RPGs verwacht. Ik herinner me nog dat de game oorspronkelijk op 3 CD-ROMs uitkwam en dat het mede hierdoor de verwachting wekte dat ik een enorm episch avontuur ging beleven dat veel groter was dan alles wat ik tot dan toe had gespeeld. Episch is het zeker maar achteraf blijkt de game niet zo groot als ik me herinner, en nu je niet die fysieke 'check-point' hebt van een andere CD-ROM die je in de speler mag doen mis ik die ervaring toch wel een beetje.

Al met al merk ik toch weer bij mezelf dat de gedachte aan de Final Fantasy serie voor mij krachtiger is dan dat de werkelijke games zijn. Begrijp me niet verkeerd: ik heb me weer goed vermaak en zo'n 20 jaar later weet de sfeer mij opnieuw in te pakken, maar qua gameplay en storytelling zijn de games voor mijn smaak niet zo interessant. Sterker nog, voor mijn smaak is de Final Fantasy serie een vrij middelmatige RPG serie, slechts enkele delen springen er bovenuit en kunnen zich meten met RPGs die ik persoonlijk wel echt goed acht. Deel 7 is absoluut wel zo'n deel die met het hoofd boven het maaiveld uitkomt dankzij de iconische karakters, world-building en het Materia systeem dat toch wat interessante tactische overwegingen met zich meebrengt.

Afbeelding

Na die laatste paragraaf gelezen te hebben zul je waarschijnlijk niet schrikken dat ik Final Fantasy VII niet ergens in de hoogste regionen van de ranking ga plaatsen. Hij komt ergens rond de helft terecht, in de buurt van Etrian Odyssey IV. De voornaamste reden hiervoor is dat FF7 in deze tijd qua gameplay toch echt wel gedateerd aanvoelt, het is een game met ijzersterke expositie maar waarbij ik me regelmatig heb afgevraagd of ik het nog wel echt leuk vond om te spelen. EO IV heeft precies het omgekeerde: een haast onaanwezige expositie maar met ijzersterke gameplay. Iets hogerop in de lijst kom ik Micro Mages tegen dat ontzettend lekker speelt maar weinig context heeft, dus ik plaats FF7 daar net boven. Nu realiseer ik mij dat dit allemaal wat negatief klinkt terwijl praktisch alles in deze lijst absoluut het spelen waard is en FF7 vormt daarop geen uitzondering, maar als je nog nooit een FF7 game gespeeld hebt dan kun je wellicht beter beginnen bij de Remake.
Gebruikersavatar
kingoftherain
Locatie: Puttershoek
Berichten: 4580
Lid geworden op: 03 mar 2019, 16:33

Re: Apenheul''s gaming retrospective (Final Fantasy VII)

31 aug 2021, 06:27

Final Fantasy VII? Nooit van gehoord. :lol:
Het spel waar ik speciaal een PlayStation voor kocht en helaas mijn Super Nintendo voor moest verkopen. Maar man, wat heb ik er destijds een plezier gehad. Ik had Club Button Bashers toen een beetje gemist, maar ik wil 'm sowieso nog wel eens een keer doorspelen. Ik weet grootendeels nog wel hoe het verhaal gaat, maar in de tweede helft neemt het wat twists en turns waar ik de details allang kwijt van ben. Ook leuk dat je de drie discs noemt waar het spel op uitkwam. Ik weet nog dat ik thuis kwam met Final Fantasy X (speciaal een PlayStation 2 voor gelocht, het lijkt wel alsof er een patroon in zit :tongue2:) en ik teleurgesteld was dat er maar één schijf in het doosje zat. Zeker nadat VIII en IX maar liefst uit vier schijfjes bestond. De muziek van Final Fantasy VII blijft ook gewoon goed. Het Prelude deuntje staat standaard ingesteld als ringtone van mijn telefoon (vorig jaar nog herkend door Jur toen mijn telefoon ging terwijl ik door zijn winkel liep te speuren), al wil ik nog wel eens switchen naar Final Fantasy VI's nummer dat speelt wanneer de Magitek Armors door de sneeuw naar Narshe lopen. Tof spel, toffe post weer. :thumbup:
"My life is a chip in your pile. Ante up!"
Setzer Gabiani - Final Fantasy III / VI

kingoftherain by day, N00b Extraordinaire by...er...whenever I feel like it. Watch me suck at games.
N00b Extraordinaire's YouTube channel
Gebruikersavatar
Joey
Veteraan
Veteraan
Berichten: 7300
Lid geworden op: 17 dec 2013, 19:16

Re: Apenheul''s gaming retrospective (Final Fantasy VII)

31 aug 2021, 08:02

Die graphics zijn echt verschrikkelijk als je geen nostalgische band met de game hebt. Dat heeft mij er in ieder geval altijd van weerhouden om deze game een kans te geven. Dan waag ik me toch liever aan games met pixel graphics die de tand des tijds wat beter hebben doorstaan.
Gebruikersavatar
Zach
Berichten: 1042
Lid geworden op: 05 jul 2017, 22:29

Re: Apenheul''s gaming retrospective (Final Fantasy VII)

31 aug 2021, 20:50

De graphics van FFVII waren voor mij anno 2003 prima te doen en intrigeerde mij terwijl ik grafische mooiere games als FFIX en FFX ook al had gespeeld. Aantal jaren geleden nog een replay gedaan en ik vind de game nog steeds een klassieker. De remake is verschrikkelijk wat mij betreft.
Gebruikersavatar
Apenheul
Beheerder
Beheerder
Contacteer:
Locatie: Eindhoven
Berichten: 16664
Lid geworden op: 16 dec 2013, 11:31

Re: Apenheul''s gaming retrospective (Final Fantasy VII)

31 aug 2021, 21:44

Astral Chain
Afbeelding

Ervaring: uitgespeeld

Bij The Game Awards onthulde PlatinumGames een nieuwe Bayonette game voor Switch en in de jaren daarna hoorden we lange tijd niets meer over te ontwikkeling toen ineens een andere game van deze studio uit kwam, zomaar uit het niets. Astrail Chain is een bizarre character action game zoals je alleen maar van PlatinumGames mag verwachten in een Cyberpunk-achtige setting met creaturen die wel uit een jaren '80 anime overgebracht lijken te zijn. Klinkt dat gaaf of klinkt dat gaaf?

Qua structuur heeft Astral Chain raakvlakken met Nier Automata en dat is niet zo vreemd, de director was immers ook de lead game designer van Nier Automata. Het spel speelt zich af in een dystopische toekomst waarin interdimensionale wezens de rust op Aarde verstoren. Als speler neem je de rol aan van een agent die middels een technologie genaamd de Astral Chain in staat is om zo'n wezen te temmen en in te zetten in combat. Wat Astral Chain zo uniek maakt is dat je in combat-situaties ten alle tijden twee characters tegelijk bestuurt. Je eigen karakter bestuur je met de linker stick en de Legion (het interdimensionale wezen) dat via de Astral Chain aan je verbonden zit bestuur je met de rechter stick, en met de face buttons voer je allerlei verschillende aanvallen uit. De Astral Chain is echter meer dan alleen een plot-device, je kan deze namelijk ook tijdens combat inzetten om vijanden vast te zetten door ze bijvoorbeeld letterlijk met deze ketting in te wikkelen, of je kan ze over de ketting laten struikelen door deze strak te trekken terwijl een vijand snel toenadert. Dit alles wordt, zoals we van PlatinumGames mogen verwachten, op een zwaar overdreven spectaculaire manier gepresenteerd.

De combat kent ook vrij veel variatie omdat je gedurende het spel je meerdere Legions eigen maakt en elke Legion heeft een eigen moveset. De ene is gespecialiseerd in ranged combat, de andere in ranged, etc. Je kan tijdens het vechten vrij tussen deze Legions schakelen en daarmee creatief variëren in aanvallen. Elk gevecht wordt net zoals in de Bayonetta games ook direct geëvalueerd en veelvuldig switchen tussen speelstijlen wordt dan ook hoog beoordeeld. Op een gegeven moment was ik in staat om in bijna elk gevecht de hoogste ranking te krijgen, alleen bij eindbazen wilde het nog wel eens mis gaan (en de laatste eindbaas was echt een crime..).

Zoals ik al zei heeft de structuur ook wel iets weg van Nier Automata, je bent namelijk niet constant in gevecht met vijanden maar je hebt ook een hub waarin je (side)quests kunt aannemen en NPCs kan spreken, en je hebt een aantal grote levels waaronder een free-roaming Cyberpunk stad waarin je soms op onderzoek uit moet. Vaak heeft een interdimensionaal wezen iets aangericht maar omdat dezen onzichtbaar zijn voor de gewone mens moet je regelmatig NPCs bevragen of sporen in de omgeving opzoeken voordat je weet wie precies verantwoordelijk is. Ik vond dit persoonlijk wel een mooie afwisseling met de gevechten. Het maakte de wereld van Astral Chain toch net iets geloofwaardiger omdat de levels meer waren dan omgevingen met gevechten erin. Ook de graphics vond ik erg aantrekkelijk, met name wanneer je de Astral Plane betrad, dit is een interdimensionale ruimte waar de wezens zich dikwijls verschuilen en waar platforming ook zijn intrede doet .

Ik heb soms het idee dat mensen Astral Chain grotendeels alweer zijn vergeten en dat is eigenlijk wel jammer. De game is namelijk erg sterk (en naar mijn mening sterker dan Control die in dezelfde maand uit kwam en waar ook een Astral Plane in zit die er ongeveer hetzelfde uitziet), maar ik denk dat het spel met name op narratief vlak te bal soms laat liggen en daarmee geen indruk achter laat. Van alle PlatinumGames games die ik heb gespeeld vind ik Astral Chain wel tot de beste 'kwart' behoren ongeveer; misschien niet zo goed als Bayonetta en Nier Automata maar daar net een tier onder. Ik heb me er in ieder geval uitstekend mee vermaakt en op een gegeven moment ging ik ook proberen goede rankings te krijgen in verschillende levels door levels opnieuw te spelen en bewuster te vechten. Tja, van mij mag hier eigenlijk wel een sequel voor uitkomen.

Afbeelding

In de vorige paragraaf zei ik al dat ie niet zo goed was als Bayonetta maar daaronder vinden we direct ook al een paar games die iets meer indruk hebben achtergelaten met hun ervaring zoals Axiom Verge en Cave Story+. Het is eigenlijk pas na Final Fantasy VII dat ik Astral Chain zie wedijveren met wat er al in de rankings staat dus laat ik hem daar maar plaatsen: tussen FF7 en Micro Mages.
Gebruikersavatar
Apenheul
Beheerder
Beheerder
Contacteer:
Locatie: Eindhoven
Berichten: 16664
Lid geworden op: 16 dec 2013, 11:31

Re: Apenheul''s gaming retrospective (Astral Chain)

02 sep 2021, 23:05

Gears 5
Afbeelding

Ervaring: uitgespeeld

We back bois! Gears of War, of simpelweg Gears zoals de serie tegenwoordig wordt genoemd, is een feestje en voor mij altijd iets om naar uit te kijken. Ik heb dan ook zeer goede herinneringen aan de serie al sinds het eerste deel op de Xbox 360. De game maakte enorm veel indruk met de 'next-gen' graphics en fantastische 2-player co-op splitscreen multiplayer. En deze kwaliteiten zijn ook nog steeds aanwezig in deel 5! In de week van lancering nam ik de trein naar Dynamike om fijn een weekendje Gears 5 te spelen.

Al vanaf de opening scene maakt Gears 5 indruk: gelikte kleurrijke graphics, draw-distance, soepele framerate, en tegelijk die vertrouwde besturing waardoor je onmiddellijk achter een chest-high-wall wilt duiken en vijanden beschieten. Als twee bonkige special forces met kevlar kinnen trokken Dynamike en ik beladen met heftige guns en ammo de ruïnes in om de Locust een lesje te lezen. Als ik iets aan Gears gaaf vind dan is het wel hoe AI je probeert te flankeren en dat je dus constant op je hoede moet zijn en andere posities in moet nemen. En oh ha, bij een headshot ben je meteen Game Over dus dat scherm zagen we dan ook vaak in beeld. Regelmatig zaten we samen op de bank tactieken te bespreken om talloze encounters te overwinnen waar we soms tientallen keren over deden om tot een goed einde te brengen. En als die typische audio drone dan uit de speakers klinkt slaakten we een zucht van opluchting; de game had een save point gemaakt. Sommige encounters zie ik nog zo voor me als ik mijn ogen sluit.

Gears 5 introduceert voor het eerst een soort semi-open wereld levelstructuur dat een beetje doet denken aan de Lake of Nine regio in God of War op de PS4, je overbrugt die wereld dan met een zogenaamde Skif waarbij 1 speler aan het stuur zit en de andere ondertussen kan schieten en helpen navigeren. Naast de main quest zijn hier ook allerlei sub-quests te vinden en Dynamike is na onze playthrough nog eens teruggegaan naar een aantal van die side-quests om bepaalde collectables te vinden. Zo knotsgek als Gears of War 2 wordt dit deel niet, maar meer nog dan in andere delen krijg je de indruk dat je gigantische afstanden aflegt in de game en op heel wat gevarieerde plekken komt.

Ik verklapte in de intro al dat ik de Gears of War serie hoog heb zitten. De eerste twee delen heb ik beide minstens 3 keer uitgespeeld en op Judgement na heb ik alle Gears of War games uitgespeeld op minstens het 1-na-hoogste niveau. Het helpt overigens wel enorm dat ik dit altijd in co-op heb gedaan, ik weet niet of ik de games solo ook door zou kunnen spelen. Gears 5 is mijns inziens een van de betere games, het haalt het niet bij de ervaring van deel 1, of bij de bizarre setpieces van deel 2 (hey, we zitten in een worm!), maar de game is zo ontzettend verzorgd en heeft zo'n toffe locaties dat ie minstens de 2-na-beste Gears is en misschien kijk ik er na een replay nog wel positiever op terug.

Afbeelding

Ik ga niet al teveel woorden vuil maken aan de ranking, maar ik vind de game ongeveer net zo goed als Shadow of the Colossus; al vind ik SOTC wel belangrijker in de historie van games en doet het echt iets nieuws op emotioneel vlak dat een game als Gears 5 niet eens ambieert. Gears 5 is vele malen leuker om te spelen, maar het voelt minder betekenisvol. Daarom komt ie net onder SOTC maar nog wel boven Cave Story+.
Gebruikersavatar
toejam
Locatie: Apeldoorn
Berichten: 6252
Lid geworden op: 20 sep 2016, 14:18

Re: Apenheul''s gaming retrospective (Gears 5)

04 sep 2021, 10:11

Toen de game uitkwam had ik Gamepass op de PC en daar heb ik hem toen ook op uitgespeeld. Helaas niet in co-op dit keer en ik denk dat jouw vermoedens daarvan wel juist zijn. Het was voor mij niet de Gears-ervaring die ik met 1 t/m 3 gehad heb. Inmiddels heb ik 4 en 5 op de Xbox staan en wil die beide nog een keer doorspelen ook omdat 4 een compleet nieuwe ervaring zou worden en er in 5 wel een aantal keer gerefereerd wordt aan gebeurtenissen uit dat deel.
Professional dabbler
Gebruikersavatar
Apenheul
Beheerder
Beheerder
Contacteer:
Locatie: Eindhoven
Berichten: 16664
Lid geworden op: 16 dec 2013, 11:31

Re: Apenheul''s gaming retrospective (Gears 5)

04 sep 2021, 10:24

Deel 4 had ik ook met Dynamike gespeeld, die game zit qua ervaring voor mijn gevoel in een raar soort limbo tussen 3 en 5 in. Het voelde voor mij als een soort imitatie van de originele trilogie (maar dat kan ook positief zijn), deel 5 weet veel meer een eigen stempel op de franchise te drukken
Gebruikersavatar
Apenheul
Beheerder
Beheerder
Contacteer:
Locatie: Eindhoven
Berichten: 16664
Lid geworden op: 16 dec 2013, 11:31

Re: Apenheul''s gaming retrospective (Root Letter)

04 sep 2021, 12:11

Root Letter: Last Answer
Afbeelding

Ervaring: uitgespeeld

De reden dat de game mij aansprak zit hem eigenlijk hoofdzakelijk niet eens in de game zelf, maar in de oorsprong van de game. Het spel heeft namelijk een hele authentieke rurale setting, het dorp Matsue, en het was de gemeente van dit dorp dat contact had gelegd met Kadokawa Games of ze eens een game konden ontwikkelen die het dorp wat meer op de kaart zou kunnen zetten. Je kunt in feite hier spreken van een applied game / serious game omdat er een doelstelling achter de game zit: namelijk meer toerisme naar Matsue aantrekken. Of dat ook werkelijk gelukt is weet ik niet, maar ik weet wel dat het mijn culturele interesse aangesproken heeft. Er zijn weinig games die de Japanse setting zo authentiek neerzetten, zonder het mooier te maken dan het is.

De context van Root Letter is dat jij, als hoofdrolspeler, vijftien jaar geleden een pennenvriendin had genaamd Aya. Het brievenverkeer is ooit plotseling gestopt en het spel opent met dat je een laatste brief van Aya vindt die je nooit hebt geopend. In de brief getuigt Aya van een moord die ze heeft gepleegd en dat ze zal verdwijnen. Om uit te zoeken wat er precies gebeurd is reist de hoofdrolspeler af naar het Japanse dorpje Matsue om de oude schoolvrienden van Aya op te zoeken en te interviewen, maar al snel komt hij er achter dat men liever niet over Aya wil spreken. In een aantal hoofdstukken kom je zo steeds meer te weten over wie Aya was en wat haar tot het plegen van een moord gebracht zou kunnen hebben. Elk hoofdstuk focust op een van Aya's schoolvrienden, zij hebben inmiddels een volwassen leven en worden niet graag herinnerd aan Aya.

Het spel heeft qua 'gameplay' (tussen haakjes, want het is vrij minimaal) wel wat raakvlakken met de Ace Attorney serie wanneer je tussen rechtszaken in op pad moet om getuigen te ondervragen. Het dorpje Matsue is verdeeld in een aantal districten waar je via een kaart naar toe kan, en vaak bestaan die districten dan uit 2 of 3 statische achtergronden en NPCs om te bevragen. Op zo'n locatie kun je dan met point & click controls de omgeving onderzoeken, soms leidt dit tot een aanwijzing waarmee je getuigen over de streep kunt trekken om iets te vertellen waar ze eigenlijk niet over willen spreken. De keuzes die je maakt hebben invloed op hoe het verhaal zich ontwikkelt; in feite presenteert het verhaal zich als een multiverse waarbij jouw keuzes een soort butterfly effect hebben op hoe men zich Aya herinnert. Het spel kent hiermee ook een aantal verschillende eindes, sommige meer absurdistisch dan andere, maar alleen door de 'True Ending' te unlocken kom je er achter wat er echt met Aya is gebeurd.

Ik heb enorm van Root Letter genoten, enerzijds omdat het een soort virtueel toerisme is waarin het gevoel van een periode in Japan zijn heel goed geëvenaard wordt, en anderzijds omdat ik het mysterie ook nog best interessant vond. Het spel kent een volwassen toon en deinst niet terug voor ongemakkelijke thema's (zonder daarin sensatie op te zoeken). Root Letter: Last Answer is een rerelease van de oorspronkelijke game met een paar extra eindes en de optie om een 'live action' versie van de game te spelen waarin de illustraties vervangen zijn met foto's. Deze foto's matchen de illustraties zo perfect dat ik vermoed dat de illustraties letterlijk van het fotomateriaal zijn overgetrokken, maar goed, ik vond de illustratie-versie veel interessanter om te spelen. Als je Root Letter dus al hebt dan zou ik aanraden die te spelen en niet te upgraden naar Last Answer. De extra eindes voegden voor mijn beleving ook niets toe.

Afbeelding

Ook al spreekt Root Letter mij heel erg aan door hoe volwassen en authentiek de setting is, het is meer een curiositeit dan een game die je echt gespeeld moet hebben. Ik zou bijvoorbeeld eerder Thimbleweed Park aanraden omdat die qua gameplay meer te bieden heeft, maar tegelijkertijd is het een betere game dan de titels onder Thimbleweed Park dus dat maakt ranking in dit geval heel eenvoudig.
Gebruikersavatar
Apenheul
Beheerder
Beheerder
Contacteer:
Locatie: Eindhoven
Berichten: 16664
Lid geworden op: 16 dec 2013, 11:31

Re: Apenheul's gaming retrospective (Root Letter: Last Answer)

05 sep 2021, 15:21

The Legend of Zelda: Link's Awakening
Afbeelding

Ervaring: uitgespeeld

Persoonlijk heb ik nooit echt nostalgie voor Link's Awakening gehad. Ik had vroeger geen Gameboy en toen ik een stukje op de Gameboy van een neef had gespeeld vond ik het maar een slap aftreksel van A Link to the Past. Het zou pas ergens rond 2005 zijn dat ik via de Gameboy Player voor het eerst in dit aparte avontuur stapte. Ik herinner mij dat de game mij erg goed beviel, maar dat de overworld en dungeons vrij claustrofobisch aanvoelden; het meest bleef me eigenlijk bij hoe Mario figuren hun intrede vonden in deze Zelda game en hoe karakters af en toe de 'fourth wall' doorbraken door opmerkingen te maken over de besturing van het spel. Zo'n 15 jaar later kreeg de game een luxe remaster op de Switch en nu klikte het pas echt.

De remaster is erg trouw aan het origineel, de layout van de overworld en de dungeons is nog exact hetzelfde maar doordat de camera meer uitgezoomd is en de schermverhouding is aangepast naar breedbeeld is dat claustrofobische gevoel nu niet meer aanwezig. De artstijl doet denken aan maquettes met speelgoedpoppetjes en met name in beweging ziet het er heel erg mooi uit. Qua besturing weet ik niet of Link nog precies bestuurt zoals op de Gameboy, maar hij bestuurt wel zoals je het in deze tijd zou willen; responsive as f*ck. De gameplay staat nog als een huis, maar ik vond de dungeons wel een beetje 'basic' voor Zelda-begrippen op de Eagle Tower na. Wat dat betreft zijn we verwend met games als A Link Between Worlds waarin dungeons een stuk gelaagder zijn.

Omdat Link's Awakening zo'n eigenzinnige game in de serie is vind ik het een must-play, maar er zijn zeker elementen waarvan ik blij ben dat ze niet in andere Zelda's zijn teruggekomen. Ik denk dan bijvoorbeeld aan de quest waarin je constant allerlei items moet ruilen met NPCs in de overworld. Tot op zekere hoogte moet je die quest ook echt doen omdat het toegang tot een van de laatste dungeons oplevert. Ook vind ik de side-scrolling platforming onderdelen niets toevoegen, weliswaar zaten dat soort elementen ook in Zelda 1 maar die waren korter. Maar onder de streep is het gewoon een hele gave game met een prachtige sfeer, met name de remaster brengt de wereld echt tot leven met de mooie belichting en subtiele animaties.

Afbeelding

Een game die lekker speelt komt in de regel vrij hoog in mijn ranking, Kirby's Planet Robobot was ook zo'n titel al is Link's Awakening remaster nog wel wat leuker. Link's Awakening klimt omhoog tot aan Splatoon 2 want in die omgeving beginnen games een onvergetelijke indruk achter te laten. Voor sommigen doet Link's Awakening dat ook en er zijn allerlei theorieën over het einde van de game, maar voor mijn ranking komt ie dus voorlopig net boven Octopath Traveler.
Gebruikersavatar
kingoftherain
Locatie: Puttershoek
Berichten: 4580
Lid geworden op: 03 mar 2019, 16:33

Re: Apenheul's gaming retrospective (Link's Awakening)

05 sep 2021, 20:09

Erg leuk spel. Dat tilt shift effect vind ik er erg gaaf uitzien. Ik heb 'm vroeger een keer op de Gameboy van een vriend gespeeld, maar dat was ondertussen al zolang geleden, dat het bijna een nieuw spel voor me was. Bijna.
"My life is a chip in your pile. Ante up!"
Setzer Gabiani - Final Fantasy III / VI

kingoftherain by day, N00b Extraordinaire by...er...whenever I feel like it. Watch me suck at games.
N00b Extraordinaire's YouTube channel
Gebruikersavatar
KillingRaptor
Locatie: Izegem, België
Berichten: 19371
Lid geworden op: 18 dec 2013, 22:15

Re: Apenheul's gaming retrospective (Link's Awakening)

05 sep 2021, 20:10

Deze moet ik echt nog eens in huis halen, hij lijkt me zo tof!
Gebruikersavatar
Swey
Berichten: 1229
Lid geworden op: 20 dec 2016, 20:57

Re: Apenheul's gaming retrospective (Link's Awakening)

05 sep 2021, 23:56

Yessir! Dit is mijn favoriete retro game! Blijft een super leuke game voor wat de handheld kon vroeger. Persoonlijk vindt ik die doorlopende bread-crumb quest juist een van de highlights van de game, een soort rode draad als het ware.
Gebruikersavatar
synergy
Winnaar Gameroom Award 2018
Winnaar Gameroom Award 2018
Berichten: 3029
Lid geworden op: 28 jun 2016, 02:12

Re: Apenheul's gaming retrospective (Link's Awakening)

06 sep 2021, 02:00

Ik was niet bekend met het origineel, maar vond deze remake echt leuk!

Wel erg kort en je zag duidelijk de tekortkomingen van de Switch hardware (veel framedrops), maar desondanks een absolute must-have titel voor de Switch!
Gebruikersavatar
Apenheul
Beheerder
Beheerder
Contacteer:
Locatie: Eindhoven
Berichten: 16664
Lid geworden op: 16 dec 2013, 11:31

Re: Apenheul's gaming retrospective (Link's Awakening)

06 sep 2021, 07:17

Ja die framedrops vielen heel erg op inderdaad van Nintendo verwacht je normaliter 60fps maar het zijn toevallig juist de Zelda games waarbij ze deze generatie die performance niet kunnen leveren.
Gebruikersavatar
Apenheul
Beheerder
Beheerder
Contacteer:
Locatie: Eindhoven
Berichten: 16664
Lid geworden op: 16 dec 2013, 11:31

Re: Apenheul's gaming retrospective (Link's Awakening)

09 sep 2021, 07:26

Little Nightmares
Afbeelding

Ervaring: uitgespeeld

Galious was er lyrisch over, sja dan moet ik die game toch ook ens proberen. Het zag er in ieder geval zeer sfeervol uit in screenshots en ik zag het speelse horrorthema ook wel zitten. Little Nightmares is een horror side-scrolling platformer waarin voor mij eigenlijk 1 gevoel centraal staat: verstoppertje spelen.

De game lijkt eigenlijk wel een koortsnachtmerrie van een kind, de omgevingen zijn onheilspellend, je waant je nergens veilig en de wereld is stevig uitvergroot. Het is dan ook deze setting die mij herinneringen bracht aan oude TV series als "are you afraid of the dark", "goosebumps" en een boek als "De Griezelbus". Het is geen horror met bloedige toestanden maar wel een setting die zeer ongemakkelijk aanvoelt. Je begint ergens in de kajuit van een schip en baant een weg langs bizarre figuren zoals de misvormde concierge en de kok. Het centrale thema in de game is dat je niet gezien of gehoord mag worden, want als je wordt gepakt..

De game is met zo'n 4 uur speeltijd niet erg lang maar er zit ook totaal geen filler in. Je karaktertje bestuurt wat onwennig, klimt net wat onhandig, maakt net iets teveel lawaai, en aehaeh daar komt die engert weer op je af! Grafisch ziet het er meesterlijk uit: donker, onheilspellend, kwaadaardig en vies. Daar komt nog eens bij dat er stiekem veel verhaal in de omgeving verschuilt zit, er wordt namelijk geen tekst of cutscene gebruikt. Hiermee schaart Little Nightmares zich tussen het gezelschap van Inside en Journey.

Toch haalt Little Nightmares voor mij het niveau van Inside niet, de sfeer is sterker en de hide-and-seek gameplay is unieker maar Inside prikkelt meer met de environmental storytelling en locaties. Deel 2 staat ook nog ongespeeld in de kast, daarbij moet ik wachten tot een moment dat ik heel erg zin heb in Little Nightmares maar dat moment heeft zich nog niet aangeboden. Tegen de tijd van Halloween komen er vast wel weer game trailers van horror en zombie games die mij niet aanspreken en uitgerekend dan moet ik waarschijnlijk weer denken aan Little Nightmares 2.

Afbeelding

Sfeervol en uniek, kort maar wel een game waarvoor ik echt in de stemming moet zijn om me te laten grijpen. Gevoelsmatig moet ie boven Limbo komen te staan maar direct daarboven staan al ijzersterke games. Naja. tussen Limbo en Monument Valley dan maar :)
Gebruikersavatar
arjen1981
Animal Crossing Tour 2020
Animal Crossing Tour 2020
Berichten: 5213
Lid geworden op: 02 jan 2014, 10:25

Re: Apenheul's gaming retrospective (Little Nightmares)

09 sep 2021, 08:19

ik vond deze erg leuk met een prachtige sfeer. Ik had deze nog wat hoger gezet ;) Deel 2 vond ik net zo goed. Inside zit zeker niet in jou lijst? Maar terugdenkend denk ik dat ik eerder deze serie weer pak dan Inside of Limbo. Juist door de sfeer en unieke stijl.
Gebruikersavatar
Apenheul
Beheerder
Beheerder
Contacteer:
Locatie: Eindhoven
Berichten: 16664
Lid geworden op: 16 dec 2013, 11:31

Re: Apenheul's gaming retrospective (Little Nightmares)

09 sep 2021, 08:23

arjen1981 schreef:
09 sep 2021, 08:19
ik vond deze erg leuk met een prachtige sfeer. Ik had deze nog wat hoger gezet ;) Deel 2 vond ik net zo goed. Inside zit zeker niet in jou lijst? Maar terugdenkend denk ik dat ik eerder deze serie weer pak dan Inside of Limbo. Juist door de sfeer en unieke stijl.
Inside staat tussen Half-Life 2 en Bayonetta :)
Gebruikersavatar
arjen1981
Animal Crossing Tour 2020
Animal Crossing Tour 2020
Berichten: 5213
Lid geworden op: 02 jan 2014, 10:25

Re: Apenheul's gaming retrospective (Little Nightmares)

09 sep 2021, 09:35

Apenheul schreef:
09 sep 2021, 08:23
arjen1981 schreef:
09 sep 2021, 08:19
ik vond deze erg leuk met een prachtige sfeer. Ik had deze nog wat hoger gezet ;) Deel 2 vond ik net zo goed. Inside zit zeker niet in jou lijst? Maar terugdenkend denk ik dat ik eerder deze serie weer pak dan Inside of Limbo. Juist door de sfeer en unieke stijl.
Inside staat tussen Half-Life 2 en Bayonetta :)
Al weet vergeten :perfect:
Gebruikersavatar
kingoftherain
Locatie: Puttershoek
Berichten: 4580
Lid geworden op: 03 mar 2019, 16:33

Re: Apenheul's gaming retrospective (Little Nightmares)

09 sep 2021, 18:23

Little Nightmares wil ik zeker nog een keertje spelen. Lijkt me erg gaaf.
"My life is a chip in your pile. Ante up!"
Setzer Gabiani - Final Fantasy III / VI

kingoftherain by day, N00b Extraordinaire by...er...whenever I feel like it. Watch me suck at games.
N00b Extraordinaire's YouTube channel
Gebruikersavatar
Apenheul
Beheerder
Beheerder
Contacteer:
Locatie: Eindhoven
Berichten: 16664
Lid geworden op: 16 dec 2013, 11:31

Re: Apenheul's gaming retrospective (Little Nightmares)

12 sep 2021, 10:41

Raging Loop
Afbeelding

Ervaring: uitgespeeld

Ze zeggen wel eens dat je een boek niet op de kaft moet beoordelen en dit geldt over het algemeen ook voor games, en met name voor Raging Loop. Ik had uit artikelen begrepen dat deze game een soort cult-classic status had gekregen in Japan maar alle beelden die ik ervan zag stonden me best wel tegen. Raging Loop is een interactieve visual novel gebaseerd op het spelletje Weerwolven van Wakkerdam, maar dan aangekleed in een soort Japans volksverhaal. Je zult je misschien afvragen of je de ervaring van Weerwolven kunt vangen in een semi-lineair game genre maar ik kan je alvast verklappen: dat is erg goed gelukt.

Het spel begint met dat de hoofdrolspeler tijdens een road-trip crasht in de buurt van het afgelegen dorpje Yasumizu. Opzoek naar hulp van de lokale bevolking merk je al snel dat je niet welkom bent; de bevolking gedraagt zich ietwat vreemd en er hangt een mysterieuze sfeer over alles heen. Het dorpje lijkt gevangen in een eindeloos occult ritueel waarin sommige dorpsbewoners 's nachts in weerwolven veranderen en iemand (vrij grafisch) op gruwelijke wijze vermoorden. Elke nacht weer verschijnt een dichte mist, en dorpsbewoners moeten zich reinigen en binnenblijven, en elke dag komt de dorpsraad samen om na uitvoerig overleg 1 persoon op te hangen in de hoop uiteindelijk de wolven uit te roeien. Al snel kom je er achter dat je het dorp niet kunt ontvluchten, dus ook jij raakt gevangen in dit ritueel en moet je rol vervullen.

Zo'n dorpsraad voltrekt zich als het spelletje weerwolven, de NPCs verdenken elkaar al snel of deduceren wie wel eens de wolf zou kunnen zijn door middel van deductie. Als speler heb je ook invloed op hoe dit proces verloopt, je hebt niet alleen een stem maar ook een rol in di ritueel. Naast dat er 2 weerwolven zijn hebben een aantal deelnemers ook speciale rollen zoals bijvoorbeeld de Slang die elke nacht 1 persoon mag kiezen van wie hij/zij leert of deze mens of wolf is. Maar er is nog een bijzonder element, dit ritueel zit namelijk in een time-loop waardoor telkens nadat de wolven gewonnen hebben het hele circus opnieuw begint, met een herverdeling van de rollen. Net zoals in de Nonary Games serie (9 Hours 9 Persons 9 Doors, Virtue's Last Reward, Zero Time Dilemma) ontvouwt het verhaal zich aan de hand van de keuzes die je maakt als een flow-chart vol vertakkingen. Omdat je als speler keuzes maakt die het verloop van het verhaal beïnvloeden en omdat het ritueel in een time-loop zit kom je steeds meer te weten over de verschillende NPCs die deelnemen en over de achtergrond van dit mysterieuze ritueel. Deze informatie kun je in de verschillende iteraties van het ritueel inzetten om het verhaal weer nieuwe wendingen te geven; uiteindelijk wil je natuurlijk dat het ritueel ophoudt te bestaan.

Met boven de 30 uur speeltijd is Raging Loop best wel een substantiële ervaring, en ik moet zeggen dat de tijd gevoelsmatig voorbij vloog tijdens het spelen omdat de setting zo ontzettend goed was neergezet en je steeds meer leert over de achtergrond van dit lugubere ritueel. De manier waarop het verhaal verteld wordt en de gedetailleerde en soms ook nare anekdotes maakt dat je heel erg gegrepen wordt. Ik heb al eerder een paar visual novels langs laten komen in dit topic maar Raging Loop is met afstand de beste tot nu toe, en die visuals daar wen je op den duur wel aan.

Afbeelding

Raging Loop is absoluut het spelen waard als je van Weerwolven houdt en als je tegen vrij gedetailleerde beschrijvingen van horror kunt. Het is in ieder geval een ervaring die lang na spelen blijft hangen, ook nu (zo'n 2 jaar later) kan ik me nog veel van de game herinneren. In de ranking komt ie net onder Final Fantasy VII te staan, die game heeft qua sfeer en verhaal ook een indruk op mij achtergelaten maar heeft wat meer te bieden dan een spel met alleen maar plaatjes, tekst en wat dialoogkeuzes. Maar toch is het wel bijzonder voor zo'n visual novel dat die dan toch nog boven ruim 35 andere goede games komt te staan.

Terug naar “Moderne games, consoles en handhelds”