Apenheul's gaming retrospective (Fire Emblem Three Houses)

Games & systemen van nu en de toekomst (incl. PC en mobile).
Gebruikersavatar
Zach
Berichten: 1042
Lid geworden op: 05 jul 2017, 22:29

Re: Apenheul''s gaming retrospective (Valkyria Chronicles)

14 aug 2021, 19:40

Als ik denk aan PS3 rpgs dan is dat Nier en deze game. Deel 2 is high school versie VC en heeft kleinere maps, ik vond het niet heel bijzonder. Deel 3 is japan only. Deel 4 heb ik, maar nog niet gespeeld.

Valkyria Chronicles is fantastisch. Dezelfde mensen hebben ook gewerkt aan skies of arcadia en sakura wars. Ook prachtige games.
Gebruikersavatar
KillingRaptor
Locatie: Izegem, België
Berichten: 19371
Lid geworden op: 18 dec 2013, 22:15

Re: Apenheul''s gaming retrospective (Valkyria Chronicles)

14 aug 2021, 19:45

Apenheul schreef:
14 aug 2021, 19:28
KillingRaptor schreef:
14 aug 2021, 18:53
Dit is er eentje die ik heb liggen in de collectie maar waar ik echt nog eens moet aan beginnen. Hij lijkt me wel fantastisch!
Zeker doen!
Als de game room eindelijk eens op orde staat zal dat er zeker van komen! Maar helaas staan die oude meubels er nog steeds, nog geen schot in de zaak gekomen. Maar komt wel in orde.
Gebruikersavatar
Apenheul
Beheerder
Beheerder
Contacteer:
Locatie: Eindhoven
Berichten: 16664
Lid geworden op: 16 dec 2013, 11:31

Re: Apenheul''s gaming retrospective (Valkyria Chronicles)

14 aug 2021, 19:59

Micro Mages
Afbeelding

Ervaring: uitgespeeld

In een zee van matige en soms doodgeboren kickstarter-projecten komt af en toe iets bijzonders bovendrijven. Micro Mages is een titel in die categorie en deze game kwam in 2018 uit op Steam en, jawel, de NES. Ik houd normaal de retro homebrew scene niet zo in de gaten maar via Nesrunner kwam deze titel op mijn netvlies. Laat de game nou de Four Score ondersteunen voor tot wel 4 spelers local co-op multiplayer!

Micro Mages is een game van slechts 40kb maar dat is dan wel 40kb goed besteed, want binnen deze limitatie heeft de ontwikkelaar veel content gestopt. De controls doen ook niet onder voor moderne indie games, je mage kan springen, wall-jumpen, double-jumpen en in verschillende richtingen schieten en het bestuurt heerlijk. Het doel is om door een serie verticaal scrollende levels te spelen, deze levels hebben verschillende thema's en elk level is gevuld met toffe uitdagingen. Hoewel het one-hit-kill is vond ik de game echter niet moeilijk, je hebt verschillende vijanden waarvan sommige projectielen schieten maar omdat alle vijanden zo klein zijn heb je veel overzicht op het scherm. Er zitten ook wat toffe cameo's naar populaire games in zoals een Space Invaders challenge en dit alles is enorm smaakvol gedaan.

Kortom een leuke game om te spelen, of het nu in je eentje is of met anderen. Ik heb nog niets van een poort vernomen maar ik hoop dat de game ook naar andere platformen komt want ik denk dat dit met een grotere doelgroep die bekend is met de inspiraties voor Micro Mages wel eens succesvol zou kunnen worden.

Afbeelding

Voor de ranking vergelijk ik Micro Mages voor het gemak even met de twee Probotector games die er al in staan en dan vind ik Micro Mages comfortabel de leukere game om te spelen, daarboven staat Axiom Verge en die vind ik dan weer comfortabel de betere game dan Micro Mages dus in dit geval is de juiste plek in de ranking snel gevonden!
Gebruikersavatar
KillingRaptor
Locatie: Izegem, België
Berichten: 19371
Lid geworden op: 18 dec 2013, 22:15

Re: Apenheul''s gaming retrospective (Micro Mages)

14 aug 2021, 20:03

Oh die ziet er gaaf uit! Met wat geluk komt hij nog naar de Evercade toe, je weet maar nooit. :D
Gebruikersavatar
Apenheul
Beheerder
Beheerder
Contacteer:
Locatie: Eindhoven
Berichten: 16664
Lid geworden op: 16 dec 2013, 11:31

Re: Apenheul''s gaming retrospective (Micro Mages)

14 aug 2021, 20:11

KillingRaptor schreef:
14 aug 2021, 20:03
Oh die ziet er gaaf uit! Met wat geluk komt hij nog naar de Evercade toe, je weet maar nooit. :D
Evercade zou er wel een heel tof platform voor zijn inderdaad, en als ie ergens naar komt is dat de meest kansrijke.
Gebruikersavatar
arjen1981
Animal Crossing Tour 2020
Animal Crossing Tour 2020
Berichten: 5213
Lid geworden op: 02 jan 2014, 10:25

Re: Apenheul''s gaming retrospective (Valkyria Chronicles)

14 aug 2021, 20:17

Apenheul schreef:
14 aug 2021, 19:28
arjen1981 schreef:
14 aug 2021, 18:16
Mooi. Voor mij staat deze aan de top van de PS3 RPG’s. Ik heb ook recent nog ontzettend genoten van Valkyria Chronicles 4. Deze vond ik zeker net zo goed. Ook deel 2 heb ik geprobeerd maar die kun je gerust passeren.
Kan ik me voorstellen, ik denk dat ik het ook de beste PS3 RPG zou vinden. En dank voor de tip m.b.t. deel 2, ik heb die wel maar zal 'm overslaan. Misschien een keer iets voor op een vakantie o.i.d.
De core game is eigenlijk gelijk dus zou je verwachten dat het meer dan ok is. De reviews zijn veelal ook wel lovend. Maar het probleem voor mij zat in de vele en vele quests over de tieners en hun problemen. Ik kan erg genieten van Azu Manga of K-on. Maar deze highschool drama trekte ik niet ;)
Gebruikersavatar
kingoftherain
Locatie: Puttershoek
Berichten: 4580
Lid geworden op: 03 mar 2019, 16:33

Re: Apenheul''s gaming retrospective (Micro Mages)

14 aug 2021, 20:17

Die art style van Valkyria Chronicles vind ik altijd erg mooi. Verder heb ik er niks mee. Behalve dan het kapsel en "hoofddoekje" van Alicia. :thumbup:
"My life is a chip in your pile. Ante up!"
Setzer Gabiani - Final Fantasy III / VI

kingoftherain by day, N00b Extraordinaire by...er...whenever I feel like it. Watch me suck at games.
N00b Extraordinaire's YouTube channel
Gebruikersavatar
Apenheul
Beheerder
Beheerder
Contacteer:
Locatie: Eindhoven
Berichten: 16664
Lid geworden op: 16 dec 2013, 11:31

Re: Apenheul''s gaming retrospective (Micro Mages)

14 aug 2021, 22:40

Half-Life 2
Afbeelding

Ervaring: uitgespeeld

2019 was voor mij een jaar vol klassiekers en zoals ik eerder heb uitgelegd kwam dat hoofdzakelijk door Club Button Bashers. Na Okami was namelijk Half-Life 2 aan de beurt. Een game met een geschiedenis voor mij want als zeer groot fan van de originele Half-Life bleek deel 2 bij release niet onmiddellijk bij mij aan te slaan. Ik miste de mysterieuze setting van deel 1 waarin je grotendeels door het Black Mesa complex trekt, in plaats daarvan kreeg ik een meer realistisch ogend dystopische wereld. Toen de Oculus Devkit 1 uitkwam en Half-Life 2 een VR patch kreeg waagde ik nog een poging, maar die playthrough heb ik niet afgemaakt omdat de devit van mijn werk was en terug moest. En na al die jaren besloten Mike en ik de game eindelijk een nieuwe kans te geven.

Net zoals in deel 1 begin je de game in een automatisch rijdende trein, je bent op weg naar City 17 die volledig bezet is door de nieuwe oppositie in deze game: de Combine. De mensheid wordt met harde hand onderdrukt en je hebt geen keuze dan aanwijzingen van de aanwezige Combine te volgen, het lijkt wel alsof je een overstap hebt op een vlieghaven. Wanneer je de voordeur uitstapt zie je pas echt wat voor een surveillance staat City 17 geworden is, overal vliegen drones om de bewoners in het gareel te houden. Je krijgt automatisch de behoefte om aan het zicht van de drones te ontspannen en dit is een bizar knap ontworpen stukje spel, want al rennend heb je een split-seconde om te bepalen waar je heen wilt en op een of andere manier ren je dan toch naar een deur die op een kier staat, of een hekje waar je via een kist overheen kan. De developers laten je precies heen lopen waar ze je willen hebben. Langzaam kom je er ook achter dat niet de hele mensheid de situatie heeft opgegeven, er zijn kleine groepjes opstandelingen en al snel ontmoet je Dr Vance en Alyx die een plan hebben.

Wat hierna allemaal gebeurt is een tour de force van actievolle gameplay scenario's. De ene keer zwem je door een riool en de andere keer race je door kanalen met je hovercraft terwijl je achtervolgd en geschoten wordt. Je voelt je nooit echt machtig in dit spel, je bent altijd de prooi. Half-Life 2 kent onvergetelijke locaties, zo zou de donkere nederzetting Ravenholm niet misstaan in een Resident Evil game en race je langs de kust in een buddy alsof het Halo is. En dit volgt elkaar allemaal in rap tempo op.

Het is echter wel zo'n game waarbij ik me achteraf bedenk dat ik heel veel heb ervaren maar ik weet niet waarvoor of waarom. Het plot van Half-Life 2 is me dan ook haast volledig ontgaan, maar op zich vind ik dat niet erg omdat de sfeer en gebeurtenissen me goed bij gebleven zijn. Ik denk dat ik achteraf nog steeds Half-Life 1 de betere game vind, de pacing was beter en de setting was sterker en riep meer vragen op; ook waren de controls minder Havoc physics-afhankelijk wat lekkerder speelde. Maar Half-Life 2 overtrof absoluut mijn verwachting die, om heel eerlijk te zijn, niet super hoog was voordat ik aan de Club Button Bashers playthrough begon. Ik ben dan ook zeker van plan om Episode 1 en 2 nog eens te proberen.

Afbeelding

Qua ranking zat ik oorspronkelijk te denken aan de omgeving van Grim Fandango, dat was ook een klassieker met onmiskenbare kwaliteiten maar die wat mindere pacing kende op bepaalde plekken. Maar Half-Life 2 vond ik beduidend leuker om te spelen en qua ervaring is het veel rijker dan enkele titels die daar boven staan. Als ik van bovenaf in de ranking vertrek dan lijkt de omgeving van Shadow of the Colossus een geschikte, dat was ook een game met sterke sfeer en pacingproblemen. Tussen SOTC en Half-Life 2 geef ik toch de voorkeur aan Half-Life 2, maar de constante hell-year-video-games ervaring van Bayonetta 2 wordt niet gehaald. Tussen Bayonetta 2 Inside lijkt mij daarom de geschikte plek.
Gebruikersavatar
KillingRaptor
Locatie: Izegem, België
Berichten: 19371
Lid geworden op: 18 dec 2013, 22:15

Re: Apenheul''s gaming retrospective (Half-Life 2)

14 aug 2021, 22:50

Je blijft maar gaan hé! :biggrin:
Half-Life 2 is echt een topper, daar heb ik echt enorm van genoten. Die Striders vond ik echt imposant!
Gebruikersavatar
toejam
Locatie: Apeldoorn
Berichten: 6252
Lid geworden op: 20 sep 2016, 14:18

Re: Apenheul''s gaming retrospective (Half-Life 2)

15 aug 2021, 10:49

Ik heb Half Life 2 leren kennen via The Orange Box op de Xbox 360. Daar waar ik in Half Life 1 heel veel scenario's met vijanden als puzzel benaderde en gewoon opnieuw speelde omdat de stukjes niet op de juiste manier op hun plek vielen, merkte ik dat ik in deel 2 heel vaak zat te kijken waar ze nu weer 'iets met de gravity gun' bedacht hadden. Dat ontnam mij wel iets van de enorm sterke beleving van de eerste game maar desalniettemin vond ik het zeker een topper.
Professional dabbler
Gebruikersavatar
Zach
Berichten: 1042
Lid geworden op: 05 jul 2017, 22:29

Re: Apenheul''s gaming retrospective (Half-Life 2)

15 aug 2021, 11:03

Ik speelde Half-Life 2 op de PS3, maar die laadtijden waren een verschrikking. Ik denk dat ik ergens in Ravenholm ben beland en daarna ging mijn PS3 al kapot. Het is een game die ik nog altijd eens wil oppakken. Het enige wat ik mij kon herinneren zijn de riolen.
Gebruikersavatar
Fing3r
Locatie: Friesland
Berichten: 1493
Lid geworden op: 15 jan 2019, 18:07

Re: Apenheul''s gaming retrospective (Half-Life 2)

16 aug 2021, 01:02

Half-Life 2 is voor mij één van de meest geslaagde vervolgen ooit, het bouwt verder op het succes van deel één. Het voegt daar zoveel nieuwe gameplay bij die zeker voor die tijd behoorlijk vernieuwend was. De storytelling, het gebruik van de Gravity Gun, de AI van de tegenstanders en het zag er ook nog eens geweldig uit. Voor mij persoonlijk is dit één van de beste games ooit gemaakt.
Afbeelding
Gebruikersavatar
kingoftherain
Locatie: Puttershoek
Berichten: 4580
Lid geworden op: 03 mar 2019, 16:33

Re: Apenheul''s gaming retrospective (Half-Life 2)

16 aug 2021, 01:09

Ik heb 'm op de Orange Box op PS3, maar daarvan heb ik eerlijk gezegd alleen Portal uitgespeeld.
"My life is a chip in your pile. Ante up!"
Setzer Gabiani - Final Fantasy III / VI

kingoftherain by day, N00b Extraordinaire by...er...whenever I feel like it. Watch me suck at games.
N00b Extraordinaire's YouTube channel
Gebruikersavatar
Apenheul
Beheerder
Beheerder
Contacteer:
Locatie: Eindhoven
Berichten: 16664
Lid geworden op: 16 dec 2013, 11:31

Re: Apenheul''s gaming retrospective (Half-Life 2)

17 aug 2021, 08:35

It giet oan, maar drukke lange werkdagen maken het tempo een stuk langzamer dan toen ik nog vakantie had :)
Gebruikersavatar
arjen1981
Animal Crossing Tour 2020
Animal Crossing Tour 2020
Berichten: 5213
Lid geworden op: 02 jan 2014, 10:25

Re: Apenheul''s gaming retrospective (Half-Life 2)

17 aug 2021, 09:19

Ja logisch! Doe maar rustig aan dan kunnen we er langer van genieten ;)
Gebruikersavatar
kingoftherain
Locatie: Puttershoek
Berichten: 4580
Lid geworden op: 03 mar 2019, 16:33

Re: Apenheul''s gaming retrospective (Half-Life 2)

17 aug 2021, 12:42

Lekker op je gemak. Zeker niet forceren.
"My life is a chip in your pile. Ante up!"
Setzer Gabiani - Final Fantasy III / VI

kingoftherain by day, N00b Extraordinaire by...er...whenever I feel like it. Watch me suck at games.
N00b Extraordinaire's YouTube channel
Gebruikersavatar
Apenheul
Beheerder
Beheerder
Contacteer:
Locatie: Eindhoven
Berichten: 16664
Lid geworden op: 16 dec 2013, 11:31

Re: Apenheul''s gaming retrospective (Half-Life 2)

20 aug 2021, 12:47

Dragon Quest 1
Afbeelding

Ervaring: uitgespeeld

We zijn qua tijd aanbeland bij mijn vakantie in Zuid-Korea in 2019, eerder gaf ik al aan dat ik Monument Valley in de metro speelde en toen ik die had uitgespeeld begon ik aan Dragon Quest 1 die ik in de Google Play Store had aangeschaft. Ik had op dat moment al veel ervaring met de Dragon Quest serie maar deel 1 was eigenlijk nooit van gekomen op het testen van de NES cartridge na. En wanneer je dagelijks soms uren in de metro zit of staat dan begrijp je wel waarom mobile games zo populair geworden zijn in Aziatische landen. Ik heb deze game dan ook volledig in het openbaar vervoer uit kunnen spelen.

De Dragon Quest serie blijft nagenoeg altijd dichtbij z'n roots, het is de typische 8-bit RPG met menu-based combat, een overworld met random-encounters en wat dorpjes en dungeons. Maar wat je bijna zou vergeten was dat je in de eerste Dragon Quest slechts een naamloos karakter speelde en het hele spel geen party-members had. De missie is simpel: de princes is ontvoerd door een draak en het is aan jou om de princes te redden. Dus je verlaat het kasteel en daar sta je dan op de overworld kaart met in het noorden een bos, in het zuiden een rivier en oostelijk iets wat op een dorpje lijkt waar je vast wel een NPC tegen komt die je naar een grot doorverwijst. Dragon Quest strooit op deze manier broodkruimels uit om je toch wegwijs te maken in een grote wereld. Een stapje, twee stapjes, random encounter! 'A slime draws near!'. Het voelt eigenlijk wel comfortabel om zo'n simpel spelletje te spelen.

Dragon Quest 1 staat aan de oorsprong van een heel genre en kan misschien simpel aanvoelen maar het is bewonderenswaardig hoe speelbaar het spel tegenwoordig nog is; wellicht juist door die eenvoud en doordat de moeilijkheid over het algemeen goed gebalanceerd is. Het is absoluut mogelijk te verdwalen maar aan de moeilijkheid van de vijanden kun je al afleiden of je op de juiste route zit. Tegelijkertijd stelt dit je ook in staat om te exploren en je eigen avontuur te beleven, waar moeilijkere vijanden zijn zijn waarschijnlijk ook betere schatten en kun je wellicht overpowered equipment vinden. Zo had ik vrij vroeg in het spel bijvoorbeeld al end-game equipment gekocht en waren encounters zelden nog een probleem voor mij.

Ik vond Dragon Quest 1 een interessante game om te spelen, het is toch een stukje historie en de grondlegger van veel patronen in games die nu nog steeds gebruikt worden (eigenlijk gaat die eer naar Ultima, die serie wens ik ooit nog eens aan te beginnen). Nu ik dit schrijf ben ik ook bezig met Dragon Quest 2 en ik kijk reikhalzend uit naar de remake van Dragon Quest 3, dus je kan hieruit wel afleiden dat de serie hoog bij mij aangeschreven staat. Wat ik ook als positief ervaar is dat ik me nog redelijk veel van de game herinner, dat ik bepaalde plaatsen nog voor me zie en ongeveer nog weet hoe de overworld eruit zag.

Afbeelding

Wat de ranking betreft neig ik in de buurt te gaan zitten van Final Fantasy Mystic Quest en Fire Emblem Echoes Shadows of Valentia. Dat waren beide ook games die ik vanuit een interesse naar de ontwikkelingen binnen het genre gespeeld heb, en eigenlijk vind ik Dragon Quest 1 nog wel een stukje beter dan die twee games. Zoals ik in de paragraaf hierboven noemde herinner ik me relatief veel van mijn DQ1 playthrough terwijl ik Final Fantasy Mystic Quest grotendeels al ben vergeten. Maar als we dit als zwaarwegend criteria nemen dan komt DQ1 net onder Kingdom Hearts te staan, want daarvan herinner ik me de layout van de meeste werelden nog. Ja, misschien is dat wel een goede plek: tussen Kingdom Hearts en Fire Emblem Echoes Shadows of Valentia.
Gebruikersavatar
Swey
Berichten: 1229
Lid geworden op: 20 dec 2016, 20:57

Re: Apenheul''s gaming retrospective (Dragon Quest 1)

20 aug 2021, 14:33

Ik vond dit toch ook wel heel leuk om te spelen. Dit jaar heb ik de hele Erdrick trilogie uitgespeeld en tis echt interessant om de
Ontwikkeling van een heel genre te zien. Natuurlijk is de gameplay achterhaald en soms obscuur maar toch wel een must-play voor de JRPG enthousiast!
Gebruikersavatar
Apenheul
Beheerder
Beheerder
Contacteer:
Locatie: Eindhoven
Berichten: 16664
Lid geworden op: 16 dec 2013, 11:31

Re: Apenheul''s gaming retrospective (Dragon Quest 1)

20 aug 2021, 22:13

Swey schreef:
20 aug 2021, 14:33
Ik vond dit toch ook wel heel leuk om te spelen. Dit jaar heb ik de hele Erdrick trilogie uitgespeeld en tis echt interessant om de
Ontwikkeling van een heel genre te zien. Natuurlijk is de gameplay achterhaald en soms obscuur maar toch wel een must-play voor de JRPG enthousiast!
Tof! Ik heb de trilogie fysiek op Switch maar twijfel nog of ik DQ3 nu al ga spelen of wacht op de remake.
Gebruikersavatar
Apenheul
Beheerder
Beheerder
Contacteer:
Locatie: Eindhoven
Berichten: 16664
Lid geworden op: 16 dec 2013, 11:31

Re: Apenheul''s gaming retrospective (Dragon Quest 1)

21 aug 2021, 12:36

Our World Is Ended
Afbeelding

Ervaring: uitgespeeld

Je zal in dit topic straks gaan zien dat ik in 2019 een nieuw genre ontdekte: de visual novel. Niet dat ik niet eerder games uit dit genre heb gespeeld, in 2018 speelde ik Doki Doki Literature Club en daarvoor was ik al groot van van 9 Hours 9 Doors 9 Persons, Ace Attorney en Danganronpa, maar dat waren vaak visual novels met tamelijk veel gameplay. Ik had al eens vernomen dat de meeste visual novels hooguit minimale interactie hebben zoals een choose-your-own-adventure boek met branching paths, en in soms is er helemaal geen interactie. Our World Is Ended was zo'n branching path game met zeer weinig interactie en als ik niet op vakantie was met slechts een paar games in mijn case dan had ik de game waarschijnlijk veel eerder opgegeven en het genre in de steek gelaten.

Ik kocht de game naar aanleiding van een nieuwsartikel op Gematsu dat twee visual novels naar de Switch zouden komen onder publisher PQube, en 1 ervan zou enorm hoog aangeschreven staan onder fans. Het heette iets met *world* en degenen die mij lang geleden hierover in de podcast over hebben horen praten weten misschien nog wel dat kennelijk beide visual novels het woord 'world' in de titel hadden en dat ik de verkeerde had aangeschaft (de goede game heette 'World End Syndrome' en de slechte 'Our World Is Ended', maar hier kwam ik dus pas later achter). Wanneer ik 's avonds in Korea in een hostel op bed lag en even geen in meer had in dungeon crawlen (die game komt ook nog voorbij) dan speelde ik Our World Is Ended.

Our World Is Ended is dus een visual novel waarin je voor 99,99% aan het lezen bent en 0,01% een keuze krijgt over welke kant het verhaal op moet ontwikkelen. De setting is uitnodigend: je speelt een nieuwe werknemer van een Japanse indie games ontwikkelstudio genaamd 'Judgement 7' die enkele zeer slecht beoordeelde RPGs hebben uitgebracht en aan een nieuw soort VR RPG aan het werken zijn met zo'n innovatieve features dat ze hiermee hun grote doorbraak hopen te realiseren. Tijdens het testen van een tech-demo gaat er echter iets mis met de technologie en de makers vinden zichzelf opgesloten in een alternatieve realiteit waarin de echte wereld en hun eigen game-werelden samenvloeien tot een geheel. Hierdoor gedraagt de echte wereld zich ineens als een game en komen ze karakters tegen en moeten ze uitdagingen overkomen die ze zelf hebben ontworpen.

Tijdens de game maak je kennis met de verschillende werknemers van ontwikkelaar 'Judgement 7' en door middel van keuzes die je maakt bepaal je niet alleen het spelverloop maar ook hoe karakters zich tot jou gaan verhouden. Er zitten wat elementen in van een dating sim maar hierbij blijft de focus op comedy en mystery en in feite speelt romance slechts een minimale rol in deze game. Door de keuzes die ik gemaakt had graviteerde mijn karakter richting het meisje dat de muziek maakt voor de games van Judgement 7: een niet al te snuggere anti-sociale tomboy die constant het pispaaltje van het team is vanwege haar kleine.. oh ja, ik vergat bijna te vertellen dat het spel tamelijk seksistisch is in humor. Het is geen game met adult-content maar er het soort humor doet denken aan de problematische omstandigheden bij publishers en ontwikkelaars zoals Activision-Blizzard, Insomniac Games, Quantic Dream en Ubisoft anno 2021.

Our World Is Ended draait niet alleen om de setting en de karakters maar er is ook een mysterieus plot over een terroristische organisatie die Tokio bedreigt en waar alleen Judgement 7 iets tegen kan doen met hun computer hacking skills; niet voor niets wordt deze game wel eens vergeleken met Stein's;Gate (die overigens een stuk beter is dan Our World is Ended). Toch vond ik het best vermakelijk doordat in het begin van het spel vrij veel verwijzingen naar game development zitten en zo rond de helft de toon verschuift naar mystery, wel ging de humor mij tegenstaan; het is voor het overgrote deel namelijk seksistische humor met veel plaaggedrag waarbij het spel nooit aanzet tot reflectie hierop. Toen ik het spel eenmaal had uitgespeeld bleken er nog andere eindes te zijn maar ik was inmiddels wel verzadigd.

Afbeelding

Vermakelijk maar niets bijzonders, daar hebben we een plekje voor in de ranking in de buurt van Chip 'n Dale Rescue Rangers 2. Our World Is Ended heeft echter ook wat irritante elementen zoals de focus op het soort humor en daarmee is het minder consistent in kwaliteit. Oxenfree is echter het grootste deel van de tijd niet eens half zo interessant als Our World Is Ended dus die game mag nog steeds de lijst afsluiten van mij.
Gebruikersavatar
Apenheul
Beheerder
Beheerder
Contacteer:
Locatie: Eindhoven
Berichten: 16664
Lid geworden op: 16 dec 2013, 11:31

Re: Apenheul''s gaming retrospective (Our World Is Ended)

22 aug 2021, 18:40

Labyrinth of Refrain: Coven of Dusk
Afbeelding

Ervaring: uitgespeeld

De grootste time-sink van voorjaar 2019 was een vrij onbekende game van Nippon Ichi software, een studio die je waarschijnlijk wel kent van de Disgaea serie. Haast elk vrij moment in de trein, bus, metro of vliegtuig baande ik mij een weg door de dungeons van Labyrinth of Refrain: Coven of Dusk. Het is een first-person dungeon crawler zoals bijvoorbeeld Etrian Odyssey, maar dan met de humor en over de top grinding en customization van Disgaea. En het is dus een time-sink, want pas na 75 uur had ik de game uitgespeeld.

In het spel neem je de rol aan van een magisch boek dat in bezit is van de heks Dronja en haar kleine hulpje Luca. Ze doen zich voor als poppentheater om een klein sprookjesachtig dorp binnen te komen waar zich een ondergronds vervloekt labyrint bevindt. Omdat ze zelf deze vloek niet zouden kunnen weerstaan blazen ze met het Tractatum de Monstrum (het boek wat jij dus speelt in de game) hun poppen leven in en sturen ze die poppen de dungeon in.

In tegenstelling tot de meeste dungeon crawlers stuur je niet een party aan maar een heel peloton aan poppen, tot wel 40 tegelijk. Deze poppen zijn verdeeld over Covens (zegmaar een soort squads) en elke Coven kun je een commando geven waarbij alle poppen binnen die Coven gezamenlijk bijdragen aan dat wat er moet gebeuren. Je kan de poppen zelf maken, class kiezen en stats customizen. Zo heb je poppen die goed kunnen tanken, die stop je dan in een Coven dat als focus heeft om damage op te vangen; je hebt poppen die goed magic kunnen gebruiken, dus die stop je in een Coven die bepaalde skills met zich meebrengt. Gedurende het spel unlock je ook steeds meer soorten Covens die elk zo hun eigen perks hebben. Het is ding is wel; je moet alles levelen! Je kan je poppen tot level 99 levelen en mocht dat niet genoeg zijn kun je ze terug naar level 1 sturen maar met hogere stat-growth rates waardoor je uiteindelijk wanneer je weer op 99 zit een stuk sterker bent . Je kan ook Covens levelen waardoor b.v magic users meer magie ter beschikking hebben, en je hebt echt bizar veel soorten wapens, gear en accessoires met random stats. Het loont dan ook de moeite wanneer de uitdaging groot wordt om nog eens goed naar al je equipment te kijken, en tegen het einde van het spel zat ik zo'n 10% van de tijd in menu's te graven om mijn poppen en Covens te optimaliseren.

Het dungeon crawlen zelf is redelijk recht-toe-recht-aan, je hebt een aantal werelden met elk een serie labyrinten om te voltooien. De map wordt in tegenstelling tot Etrian Odyssey automatisch ingevuld en elke wereld heeft een eigen thema met eigen soort puzzles en uitdagingen. Zo loop je in het begin van het spel door riolering heen, maar kom je daarna al snel in een Gnome Kingdom, een grottenstelsel, bossen en een soort paleis. Wat uniek is aan Labyrinth of Refrain is dat je het doolhof met een bepaald aantal staminapunten betreedt en elk gevecht en elke actie kosten punten; je kan echter ook punten gebruiken om muren te doorbreken en hiermee nieuwe doorgangen te maken. Let echter goed op je stamina want wanneer die leeg is kun je b.v. geen portal meer maken om de dungeon uit te vluchten.

Er valt veel te vertellen over deze game maar laat ik tot slot nog even toelichten wat ik van Labyrinth of Refrain: Coven of Dusk vond. Je kan eigenlijk al raden dat ik ervan genoten heb aangezien ik 75 uur in de game heb gestoken; het is echt een unieke dungeon crawler die niet al te moeilijk is en wat meer sfeer- en verhaalgedreven is dan Etrian Odyssey. Toch voelde het soms als te veel clutter met letterlijk honderden verschillende items in mijn inventory en een groot aantal stats waarvan ik de helft maar begreep. Etrian Odyssey is veel moeilijker maar ook wel veel compacter ontworpen, daar is van alles het doel overduidelijk en ben je meer bezig met je party strategisch door te ontwikkelen. Dat hoeft bij Labyrinth of Refrain niet want je heb geen skill-trees o.i.d. bij de verschillende classes die je gebruikt, alle progressie is puur gebonden aan stat-increases met XP en nieuwe skills die je unlockt met het levelen van Covens. Ik kijk erg uit naar deel 2 dat ergens in 2022 zou moeten verschijnen en ben blij dat dit soort spellen nog worden gemaakt.

Afbeelding

Het is een leuke maar wel erg lange game met sterke en zwakkere momenten, en het niveau van genregenoot Etrian Odyssey IV wordt niet gehaald. Gevoelsmatig hoort ie in de buurt van Yakuza 0 te staan, maar als ik daar Danganronpa 2 onder zie staan dan vind ik dat toch een sterkere game dan Labyrinth of Refrain. Direct onder Doki Doki Literature Club zou prima passen, die game heeft ook sterke en zwakkere momenten maar het verschil is dat die game wel echt iets heel bijzonders doet. Ik kan er ook mee leven dat Labyrinth of Refrain dan boven Lost Dimension komt te staan, die game is qua idee eigenlijk veel interessanter dan qua uitvoering.
Gebruikersavatar
KillingRaptor
Locatie: Izegem, België
Berichten: 19371
Lid geworden op: 18 dec 2013, 22:15

Re: Apenheul''s gaming retrospective (Labyrinth of Refrain)

23 aug 2021, 19:08

Dit zijn twee games na elkaar die ik eigenlijk niet ken, de laatste enkel van naam. Maar die first person dungeon crawlers heb ik sowieso nooit echt gespeeld ook, de tijd dat je daarin moet steken...
Gebruikersavatar
Apenheul
Beheerder
Beheerder
Contacteer:
Locatie: Eindhoven
Berichten: 16664
Lid geworden op: 16 dec 2013, 11:31

Re: Apenheul''s gaming retrospective (Labyrinth of Refrain)

23 aug 2021, 22:09

KillingRaptor schreef:
23 aug 2021, 19:08
Dit zijn twee games na elkaar die ik eigenlijk niet ken, de laatste enkel van naam. Maar die first person dungeon crawlers heb ik sowieso nooit echt gespeeld ook, de tijd dat je daarin moet steken...
Het is wel heel erg een acquired taste geloof ik ja, meer dan roguelikes of soulslikes die de laatste jaren toch regelmatig doorbreken tot de mainstream. Maar ze zijn ook voor mij erg hit-or-miss; een jaar geleden probeerde ik The Lost Child en die kreeg totaal geen tractie op mij al spraken de setting en het idee mij erg aan.
Gebruikersavatar
Joey
Veteraan
Veteraan
Berichten: 7300
Lid geworden op: 17 dec 2013, 19:16

Re: Apenheul''s gaming retrospective (Labyrinth of Refrain)

25 aug 2021, 20:57

Klinkt als een toffe game Niels! Staat op mijn to-buy-lijstje :)
Gebruikersavatar
Apenheul
Beheerder
Beheerder
Contacteer:
Locatie: Eindhoven
Berichten: 16664
Lid geworden op: 16 dec 2013, 11:31

Re: Apenheul''s gaming retrospective (Labyrinth of Refrain)

28 aug 2021, 14:57

Dragon Quest Builders 2
Afbeelding

Ervaring: uitgespeeld

Waar was Niels ook alweer? Oh ja, in Zuid-Korea! Maar deze keer ging het niet om vakantie maar om een werkbezoek en ik doe dan niets liever dan op een late avond languit liggend in bed nog een uurtje gamen; of twee uurtjes bij een game zoals deze. Ik hoor wel eens dat mensen Builders niet willen spelen met als argument "ik heb niets met Minecraft", maar Dragon Quest Builders heeft net zoveel te maken met Minecraft als Super Mario Odyssey met Dark Souls 3. Alleen op surface feature niveau komt de artstijl overeen en je mag inderdaad blokjes stapelen, maar Dragon Quest Builders 2 voelt als een Dragon Quest game, met focus op quests en interacties met karakters.

Dragon Quest Builders 2 kent een soort aktes net zoals een aantal van de mainline games, en neemt je hierin mee naar een aantal lokaties uit de klassieke Dragon Quest 2. Echter zijn deze locaties om bepaalde redenen verwoest en is het aan jou om deze locaties weer in volle glorie te herstellen. Hiertoe moet je de wereld in trekken om vijanden te verslaan, NPCs te bevrijden en materialen verzamelen die nodig zijn om huizen te bouwen, gereedschap en wapens te maken, tuinen aan te leggen, en honderden andere dingen. Geleidelijk aan komen steeds meer NPCs naar je nederzetting waar je voor moet zorgen, ze willen onderdak en hebben soms nog bijzondere wensen zoals een sauna of cafeteria. De aktes worden vaak afgesloten met een episch eindbaasgevecht en daarna mag je weer naar een andere wereld om opnieuw met het riedeltje te beginnen.

Dit klinkt misschien als een repetitief iets, maar elke akte is thematisch compleet anders en brengt hele andere uitdagingen met zich mee. Zo focust de eerste akte op akkerbouw en resource-management, maar ga je daarmee naar een woestijn waarin alles draait om steen en metaal. Het spel blijft constant verrassen met nieuwe elementen en dit alles voelt echt enorm 'Dragon Quest' achtig aan door de herkenbare personages en humor. Hoewel Builders 2 te maken heeft met Dragon Quest 2 hoef je die game daar niet voor gespeeld te hebben; verwijzingen zijn grotendeels beperkt tot plaatsnamen die hergebruikt worden maar er wordt niet echt doorgepakt op het verhaal of NPCs.

Ik vind Dragon Quest Builders 2 echt een top-game en misschien nog wel leuker dan de mainline serie. Mede dankzij dat je als speler een bijdrage aan de wereld levert voelt het allemaal heel erg gezellig en persoonlijk, je voelt je niet zozeer een tourist maar echt een onderdeel van de wereld. De quests en aktes zijn ook erg gevarieerd en interessant en mijn pakweg 65 uur durende playthrough vloog dan ook voor mijn gevoel voorbij. Deel 1 heb ik ook in 2019 gespeeld maar pas in 2021 heb ik er een strikje omheen gedaan dus die gaan we nog wel eens tegenkomen in dit topic (mits ik het zo lang vol kan houden natuurlijk), deel 2 vond ik dan wel echt in letterlijk alle opzichten verbeterd en ik zou eigenlijk aanraden om deel 1 compleet over te slaan als je nog nooit een Dragon Quest Builders game hebt gespeeld.

Afbeelding

Dan rest mij nog te taak om Dragon Quest Builders 2 een plek in de ranking te geven en mijn gevoel zegt dat ie ergens bovenaan te lijst moet komen te staan en zelfs zo hoog dat ik heel even overwoog om hem zelfs boven Super Metroid te zetten. Maar ik denk dat op dit moment een derde plaats, dus onder Super Metroid en boven Dead Cells, wel een mooie plaats is voor een bijzondere game als deze. Dragon Quest Builders 2 is een game die van mij nog tientallen uren langer had mogen duren, met slechts heel af en toe een kleine frustratie omdat ik niet wist waarom het spel een bouwwerk van mij niet accepteerde is het niet foutloos maar ik kan wel stellen dat het meer dan 95% van de tijd genieten geblazen was.

Terug naar “Moderne games, consoles en handhelds”