Apenheul's gaming retrospective (Coffee Talk)

Games & systemen van nu en de toekomst (incl. PC en mobile).
Gebruikersavatar
arjen1981
Animal Crossing Tour 2020
Animal Crossing Tour 2020
Berichten: 5748
Lid geworden op: 02 jan 2014, 10:25

Re: Apenheul's gaming retrospective (Ys VIII: Lactimosa of Dana)

18 mei 2022, 08:09

Apenheul schreef:
17 mei 2022, 17:36
arjen1981 schreef:
17 mei 2022, 17:28
Ja deze wil ik ook graag doen. Ik was al wel met IX begonnen want die kreeg ik kado. Wel iets meer dan een paar uur in nu. Maar ook die kan ik goed spelen en begrijp ik overal dat deel XIII echt enorm gaaf is. Voor mij was deel 7 The Ark of Napishtim het deel waar het voor mij echt alle verwachtigen overtrof zoals jullie hier boven beschrijven met dit deel. Leuk om te lezen!
In de herfst komt Ys VIII naar de PS5, misschien een mooie gelegenheid om de game op te pikken als je hem niet al hebt :)
Goede tip!
Gebruikersavatar
Apenheul
Beheerder
Beheerder
Contacteer:
Locatie: Eindhoven
Berichten: 17210
Lid geworden op: 16 dec 2013, 11:31

Re: Apenheul's gaming retrospective (River City Girls)

21 mei 2022, 13:32

River City Girls
Afbeelding

Ervaring: uitgespeeld

In de afgelopen jaren heeft een beat 'm up genre een enorme boost gekregen met nieuwe delen in retro franchises. Toch bleek het voor mij persoonlijk erg hit-or-miss te zijn. De game die ruim boven verwachting was, was Streets of Rage 4 waar ik het eerder in dit topic ok al over heb gehad. Een andere game die het mijns inziens goed deed is River City Girls!

Mijn eerste ervaring met de River City serie was Street Gangs op de NES, ook wel bekend onder de naam River City Ransom. Ik speelde de game destijds op Wii Virtual Console en het sprak mij zo aan omdat het in de basis min of meer Double Dragon was, maar dan met een minimalistisch RPG systeem er omheen en met de mogelijkheid om 2 player co-op te spelen. Na die ervaring heb ik me verdiept in alle Kunio-kun games in de hoop er nog zo'n game tussen te vinden maar telkens bleken het dan sport-games te zijn of fighting-achtige games. Gelukkig kwam WayForward eindelijk met een echte sequel (al weet ik niet zeker of het echt een Street Gangs sequel is) die in principe alles in zich had wat ik zocht.

In dit spel speel je met Kyoko en Misako met als doel om hun vrienden / dates te redden. Kyoko's moveet portretteert haar als een daadkrachtige vecht-chick en Misako lijkt vooral een meme-character te zijn, maar onder de streep zijn hun moves gelijkwaardig en in principe inwisselbaar. Net als in een beat 'em up vecht je je een weg door straten, sub-urbs, winkelcentra en steegjes, maar in dit geval zijn al die locaties met elkaar verbonden en kun je ook backtracken. Dit is ook nodig aangezien het spel je soms van hot naar her stuurt om problemen op te lossen, en tijdens het spel verdien je geld waarmee je bijvoorbeeld eten kan kopen in de talloze restaurantjes en bars of nieuwe moves kan kopen om je karakter sterker mee te maken. Het doet daarmee ietwat sandboxy aan op een manier die Yakuza games ook vaak zo goed doen.

Maar niet alles wat glimt is van goud. Ik vond de game bij tijd en wijlen tamelijk saai, en het helpt dan als je in co-op speelt want dat maakt het vanzelf toch nog gezellig. Maar de game werd voor mij al vrij snel herhalend zonder goed gevoel van progressie, en de setting kwam voor mij niet helemaal bij elkaar. WayForward heeft duidelijk veel passie voor het bronmateriaal maar ze weten de 'ziel' van River City zich niet eigen te maken, iets wat ik wel vaker merk bij hun retro-revivals (op eigen IP zoals Shantae en Mighty Switch Force na). Vaak vond ik het na een uurtje spelen wel weer even mooi geweest. Desalniettemin kijk ik uit naar River City Girls 2 en ik meen dat ik de prequel River City Girls Zero ook besteld heb bij LRG. River City Girls is geen hoogvlieger maar weet prima te vermaken.

Afbeelding

Gevoelsmatig komt River City Girls erg in de buurt van Burning Fight maar ik weet niet welke game ik nou leuker vind. Burning Fight heeft een leuke setting maar River City Girls heeft weer zoveel meer te bieden. Beter dan Gunbird vind ik het ook weer niet, daarom plaats ik de game onder Gunbird en net boven Burning Fight.
Gebruikersavatar
arjen1981
Animal Crossing Tour 2020
Animal Crossing Tour 2020
Berichten: 5748
Lid geworden op: 02 jan 2014, 10:25

Re: Apenheul's gaming retrospective (River City Girls)

23 mei 2022, 08:47

Toevallig heb ik Burning Fight en River City Girls ook gespeeld rond dezelfde tijd. Maar ik verkies toch Burning Fight boven River City Girls. Ik vond deze ook te lang en op een gegeven moment zo saai dat ik deze liet liggen en nog niet heb uitgespeeld. Nu speelde ik wel op een PC en staat deze nu ook in game pass. Ik denk er over om daarom het nog een kans te geven maar dan op de sofa voor de TV. UIteraard ook weer met 2 player.

Gister ben ik echter net opnieuw begonnen met Double Dragon Neon ;) Die, al is het erg cheesy in stijl, speeld een stuk beter vind ik. Double Dragon Neon heeft ook een geweldige Jake Kaufman soundtrack. Maar die wil ik toch ook even noemen voor River City Girls. Want ik vind dat Megan McDuffee goed past in deze. En ik geloof dat ze ook terug is voor deel 2.

Eén waar ik ook van heb genoten is mother russia bleeds. Ik hoor daar veel minder over maar is ook wel echt een beat 'm up aanrader.
Gebruikersavatar
Apenheul
Beheerder
Beheerder
Contacteer:
Locatie: Eindhoven
Berichten: 17210
Lid geworden op: 16 dec 2013, 11:31

Re: Apenheul's gaming retrospective (River City Girls)

23 mei 2022, 09:13

<3 Jake Kaufman! De Mighty Switch Force games hebben mijn favoriete Kaufman OSTs, gevolgd door Shantae and the Pirate's Curse.

Eerlijk gezegd kan ik me de OST van River City Girls niet eens herinneren.
Gebruikersavatar
Apenheul
Beheerder
Beheerder
Contacteer:
Locatie: Eindhoven
Berichten: 17210
Lid geworden op: 16 dec 2013, 11:31

Re: Apenheul's gaming retrospective (Baldur's Gate)

18 jun 2022, 21:56

Baldur's Gate: Enhanced Edition
Afbeelding

Ervaring: uitgespeeld

Baldur's Gate was lange tijd een obstakel in mijn backlog. Als jonge tiener heb ik de game wel eens gehuurd in de verwachting dat het een soort Diablo was, maar afgezien van de grafische overeenkomsten speelde het compleet anders en oordeelde ik dat het te complex voor mij was. Een jaar of 15 later gaf ik het nog een kans nadat ik alle Black Isle infinity engine games op GoG aangeschaft had, maar ook deze keer klikte het maar niet. Totdat ik de game een derde kans gaf op Switch. Het klikte niet alleen, maar blies mij zelfs omver met hoe groots het was.

Sinds de lockdown van 2020 heb ik enige ervaring met tabletop roleplaying en kan ik de infinity engine games beter op waarde schatten. In plaats van een kralenketting aan nauwgezet ontworpen levels en uitdadingen bleek Baldur's Gate meer een soort setting waarbinnen ik mijn eigen weg moest vinden en eigen keuzes moest maken. Geen binaire keuzes a la Mass Effect en Dragon Age, maar gelaagde keuzes waarbij de consequenties van je acties niet altijd meteen helder zijn. Het vroeg ook wel wat van mij om mij hier aan over te geven: om te accepteren dat ik niet op alles grip kan hebben omdat inzichtbare parameters en random-number-generation een groot aandeel hebben op hoe het avontuur zich ontsluit. Al snel kwam ik er achter dat NPCs zich ook tot elkaar verhouden aan de hand van hun alignment; zo kreeg de ietwat simpele 'neutral good' ranger Minsc een probleem met mijn 'lawful evil' conjurer Edwin. Omdat ze beiden een belangrijke bijdrage waren in mijn party wilde ik geen partij kiezen maar de boel klapte en Minsc richtte zich tegen mij. Baldur's Gate is dus ook een soort human resource management game.

Kortom, Baldur's Gate vroeg mij om echt te 'roleplayen' en ik moest mezelf de vraag stellen: "hoe wil ik mij tot deze wereld verhouden?". Je avontuur is meer een afspiegeling van de keuzes die je maakt voor jezelf en je party, en door de ontelbare mogelijkheden krijgt zowat iedere speler een hele unieke en persoonlijke beleving. Ik heb in de podcast al eens genoemd dat het spelen van Baldur's Gate mij aan de ontdekking van pyramiden moest denken: hoe hebben ze dit ooit zo kunnen verzinnen? Het voelt als een game met ambitie en scope waarbij veel AAA games van tegenwoordig klein en simpel afsteken. Ik had persoonlijk niet aan zien komen dat Baldur's Gate zo'n indruk op mij zou maken, de ervaring was zo sterk dat ik vergat dat ik een game uit 1998 aan het spelen was.

Afbeelding

Ik ga er weinig woorden aan wijden, maar Baldur's Gate (Enhanced Edition) is voorlopig de nieuwe nummer #1 van mijn lijstje.
Gebruikersavatar
Flozem
Locatie: Susteren
Berichten: 2043
Lid geworden op: 27 feb 2017, 10:09

Re: Apenheul's gaming retrospective (Baldur's Gate)

19 jun 2022, 07:25

Nice! Ik kan me helemaal vinden in deze review. Maar ik speel de BG trilogy dan ook sinds 1998 iedere twee jaar wel door met een nieuw character.

Ondanks dat ik wel weet waar alle belangrijke items en questes zich bevinden, maakt de keuze van class/alignment en opbouw van je gezelschap het steeds een andere ervaring inderdaad.

En er zijn crpgs die dit proberen te evenaren, maar geen van deze games komt ook maar in de buurt van de herspeelbaarheid van BG. :)
Gebruikersavatar
Apenheul
Beheerder
Beheerder
Contacteer:
Locatie: Eindhoven
Berichten: 17210
Lid geworden op: 16 dec 2013, 11:31

Re: Apenheul's gaming retrospective (Baldur's Gate)

20 jun 2022, 10:54

Ik heb die laatste Baldur's Gate van BeamDog overgeslagen, mijn collega zei dat ik beter eerst BG2 kon spelen en daar heb ik nog een eindje te gaan. Het moet maar weer eens zomervakantie worden :)
Gebruikersavatar
Flozem
Locatie: Susteren
Berichten: 2043
Lid geworden op: 27 feb 2017, 10:09

Re: Apenheul's gaming retrospective (Baldur's Gate)

20 jun 2022, 14:30

Apenheul schreef:
20 jun 2022, 10:54
Ik heb die laatste Baldur's Gate van BeamDog overgeslagen, mijn collega zei dat ik beter eerst BG2 kon spelen en daar heb ik nog een eindje te gaan. Het moet maar weer eens zomervakantie worden :)
Je bedoelt BG3 van Larian studios? Die heb ik ook nog niet gespeeld, en schijnt ook meer van hun eigen Divine Divinity weg te hebben.

Als onderdeel van de trilogie worden BG1, BG2 en ToB gezien.
Gebruikersavatar
Slati
Berichten: 81
Lid geworden op: 07 feb 2019, 13:25

Re: Apenheul's gaming retrospective (Baldur's Gate)

20 jun 2022, 18:33

Toffe review!

Ook voor my was Baldur's Gate lange tijd een game die ik eigenlijk gespeeld moest hebben. In 2020 BG1 gespeeld. Eind 2021 begonnen met deel 2 en nu bijna klaar. Toffe quests en characters. Reputatie geheel verdiend. Toch merk ik dat ik real time combat in party based games niet zo leuk vind als omstebeurt vechten zoals bijv. in Dragon Age Origins of Divinity Original Sin.

Uiteindelijk gewoon jammer dat ik ze eind jaren 90 niet gespeeld heb, dan had ik er veel meer lol aan beleefd dan nu (en wellicht nu nog steeds). Maar goed, toen was ik weer met andere spellen bezig. Op rpg gebied was dat Might and Magic VI en VII en op arpg gebied natuurlijk Ocarina of Time.
Ik game op: Commodore 64, Amiga 500, Atari Lynx, RetroPie, MiSTer, Evercade, Wii U, 3DS, N64, PS4 en een Windows laptopje.
Mijn verzameling
Gebruikersavatar
arjen1981
Animal Crossing Tour 2020
Animal Crossing Tour 2020
Berichten: 5748
Lid geworden op: 02 jan 2014, 10:25

Re: Apenheul's gaming retrospective (Baldur's Gate)

21 jun 2022, 08:44

Voor mij zijn het de CRPG's als Baldur's Gate dat ik geen moderne westerse RPG meer kan waarderen. Zelfs een The Witcher of een Mass Effect triologie doet mij naar een wel overwogen poging van echt wel behoorlijk wat uren weer terugverlangen naar de tijd van de eerste Baldur's Gate en Fallout delen. En ik laat de morderne westerse RPG's dan ook spontaan weer vallen.

Het zou een combinatie zijn van ook het moment waarop ik juist dit soort CRPG's speelde. Maar ik merk het zeker dat de tripple A vervolgen die dit soort series en studio's nu vervangen echt niet mijn cup of tea zijn. De Divinity Original Sin delen of de juist nog meer niche trowbacks naar deze klassiekers daarentegen zou ik eigenlijk eens moeten proberen. Wat Slati ook wel noemd. Maar dat is er eigenlijk nog nooit van gekomen. Dragon Age heb ik wel elk deel geprobeerd. Inc Origins. Maar dat is het ook zeker neit voor mij.

Maar misshcien is het ook wel dat Baldur's Gate 1 & 2 gewoon nooit meer verslagen kunnen worden voor mij.

Maar het is wat je zegt Niels: Het voelt als een game met ambitie en scope waarbij veel AAA games van tegenwoordig klein en simpel afsteken.

Voor mij gaat het echt om de beleving. In een spel gezogen te worden. Het ervaren. Dat had ik toen, en merk ik nu nogsteeds wel bij bv een Elden Ring. Prachtig! Dat in het spel gezogen worden. Maar bij de grote Westerse RPG's van tegenwoordig vind ik het verre van dat. Ik merk dat ik alleen nog maar de systemen zie en taken afhandel. Het echt Role Playen van een karakter is dan ver te zoeken want het lijkt alleen nog maar om die systemen te gaan.
Gebruikersavatar
Apenheul
Beheerder
Beheerder
Contacteer:
Locatie: Eindhoven
Berichten: 17210
Lid geworden op: 16 dec 2013, 11:31

Re: Apenheul's gaming retrospective (Baldur's Gate)

22 jun 2022, 21:10

Flozem schreef:
20 jun 2022, 14:30
Je bedoelt BG3 van Larian studios? Die heb ik ook nog niet gespeeld, en schijnt ook meer van hun eigen Divine Divinity weg te hebben.

Als onderdeel van de trilogie worden BG1, BG2 en ToB gezien.
Ik bedoelde eigenlijk Siege of Dragonspear. Enhanced Edition kickt je min meer direct na aftiteling van deel 1 deze 'expansion' al in maar ik heb toen een new game gestart in BG2.
Gebruikersavatar
Apenheul
Beheerder
Beheerder
Contacteer:
Locatie: Eindhoven
Berichten: 17210
Lid geworden op: 16 dec 2013, 11:31

Re: Apenheul's gaming retrospective (Baldur's Gate)

22 jun 2022, 21:12

arjen1981 schreef:
21 jun 2022, 08:44
Voor mij zijn het de CRPG's als Baldur's Gate dat ik geen moderne westerse RPG meer kan waarderen. Zelfs een The Witcher of een Mass Effect triologie doet mij naar een wel overwogen poging van echt wel behoorlijk wat uren weer terugverlangen naar de tijd van de eerste Baldur's Gate en Fallout delen. En ik laat de morderne westerse RPG's dan ook spontaan weer vallen.

Het zou een combinatie zijn van ook het moment waarop ik juist dit soort CRPG's speelde. Maar ik merk het zeker dat de tripple A vervolgen die dit soort series en studio's nu vervangen echt niet mijn cup of tea zijn. De Divinity Original Sin delen of de juist nog meer niche trowbacks naar deze klassiekers daarentegen zou ik eigenlijk eens moeten proberen. Wat Slati ook wel noemd. Maar dat is er eigenlijk nog nooit van gekomen. Dragon Age heb ik wel elk deel geprobeerd. Inc Origins. Maar dat is het ook zeker neit voor mij.

Maar misshcien is het ook wel dat Baldur's Gate 1 & 2 gewoon nooit meer verslagen kunnen worden voor mij.

Maar het is wat je zegt Niels: Het voelt als een game met ambitie en scope waarbij veel AAA games van tegenwoordig klein en simpel afsteken.

Voor mij gaat het echt om de beleving. In een spel gezogen te worden. Het ervaren. Dat had ik toen, en merk ik nu nogsteeds wel bij bv een Elden Ring. Prachtig! Dat in het spel gezogen worden. Maar bij de grote Westerse RPG's van tegenwoordig vind ik het verre van dat. Ik merk dat ik alleen nog maar de systemen zie en taken afhandel. Het echt Role Playen van een karakter is dan ver te zoeken want het lijkt alleen nog maar om die systemen te gaan.
Precies dat.

De enige cRPG die voor mij het Baldur's Gate niveau wel evenaart (misschien zelfs overstijgt maar ik zit nog in de honeymoon-fase) is Disco Elysium Director's Cut.
Gebruikersavatar
Flozem
Locatie: Susteren
Berichten: 2043
Lid geworden op: 27 feb 2017, 10:09

Re: Apenheul's gaming retrospective (Baldur's Gate)

23 jun 2022, 16:55

Apenheul schreef:
22 jun 2022, 21:10
Flozem schreef:
20 jun 2022, 14:30
Je bedoelt BG3 van Larian studios? Die heb ik ook nog niet gespeeld, en schijnt ook meer van hun eigen Divine Divinity weg te hebben.

Als onderdeel van de trilogie worden BG1, BG2 en ToB gezien.
Ik bedoelde eigenlijk Siege of Dragonspear. Enhanced Edition kickt je min meer direct na aftiteling van deel 1 deze 'expansion' al in maar ik heb toen een new game gestart in BG2.
Helder. Daar mis je inderdaad niet veel mee. Die is namelijk behoorlijk lineair en levert alleen wat overpowered gear op als je daar op uit zou zijn.

Niet echt een deel dat ik nog een keer zou spelen.
Gebruikersavatar
Apenheul
Beheerder
Beheerder
Contacteer:
Locatie: Eindhoven
Berichten: 17210
Lid geworden op: 16 dec 2013, 11:31

Re: Apenheul's gaming retrospective (Coffee Talk)

28 jun 2022, 07:50

Coffee Talk
Afbeelding

Ervaring: uitgespeeld

Toen MiiVerse nog bestond was mijn hele profile gericht op het plaatsen van in-game screenshots waarin de koffie-cultuur in de breedste zin van het woord voor kwam. Van een koffiebar in Assassin's Creed Black Flag of Paper Mario Color Splash tot aan een espressomachine reparatie-quest in Xenoblade Chronicles X, als het met koffie te maken had dan legde ik er verslag van. Helaas bestaat MiiVerse niet meer, maar ik heb nog altijd een reflex als ik verwijzingen naar koffie zie in games. Voor Coffee Talk, een game die helemaal draait op het runnen van een koffie-bar, was het zoals de Engelsen zeggen wel heel erg op de neus!

Coffee Talk is een game die je het beste kan vergelijken met VA-11 HALL-A en Papers Please; de titel verklapt eigenlijk meteen al waar de game om draait: talk. Hoewel je koffie en thee moet zetten voor de bezoekers gaat het eigenlijk veel meer om de dialogen die je met ze voert. Hierin leer je niet alleen de personaliteiten kennen, maar ontwikkel je ook een beeld van de wereld waarin ze leven en de uitdagingen die de wereld kent. Coffee Talk speelt zich namelijk af in een fictief Seattle waarin fantasie- en mythologische personages leven. Regelmatig komen je vaste gasten even langs voor een drankje en om hun verhaal te doen. Zo heb je bijvoorbeeld een stelletje bestaande uit een succubus en een elf waarbij de dialogen voornamelijk gaan over hun relationele uitdagingen en hoe hun families omwille van racistische gewoonten hun relatie niet goedkeuren. Ook is er een onsterfelijke vampier, een weerwolf, een ruimtewezen; allemaal verschillende rassen die onderdeel uit maken van dezelfde maatschappij. De interacties verkennen bekende maatschappelijke uitdagingen in een fictieve setting en doen je verwonderen waarom in de echte wereld zoveel problemen en verschillen ontstaan terwijl we toch allemaal mensen zijn.

Het nadeel van Coffee Talk is dat het weliswaar met dit soort thema's flirt, maar nooit echt doorpakt. En met slechts zo'n 3 uur speeltijd blijkft het idee beklijven dat de game meer potentie had. Toch heb ik me goed weten te vermaken met Coffee Talk als 'tussendoortje' tussen grote games die meer concentratie en inspanning verwachten. De sfeer in de koffiebar en het complete gebrek aan uitdaging maakt het meer een soort ontspanningsapplicatie dan een game. Eigenlijk blijkt dat precies het doel van de makers geweest te zijn: "the goal with Coffee Talk was to create a medium where people can just be comfortable and feel warm, like sitting in a cozy café while sipping a cup of coffee".

Afbeelding

Ik ben blij Coffee Talk een kans gegeven te hebben en het raakte bij mij wel de juiste snaar. Echt bijzonder is het echter niet, ik zou het net iets boven Old Man's Journey zetten in de ranking omdat de sfeer van Coffee Talk gewoon heel erg prettig is. Voor 2023 schijnt er een sequel te zijn aangekondigd: Coffee Talk Episode 2: Hibiscus & Butterfly. Ik ben er zeker weer bij!

Terug naar “Moderne games, consoles en handhelds”